یعنی چه
این واژه از ترکیب «عِباد الله» (بندگان خدا) به همراه پسوند نسبت «ـی» ساخته شده و به معنای منسوب به بندگان خدا یا داشتن خصلت و حالت بندگی پروردگار است. همچنین در لغتنامه دهخدا به عنوان اسم خاص جغرافیایی برای دهی از دهستانهای بخش هندیجان شهرستان خرمشهر در ساحل غربی رود زهره ثبت شده است.
تلفظ
تلفظ این واژه بر اساس ترکیب عربی و پسوند فارسی به صورت عِبادُاللهی (Ebaadollaahi) است.
در جدول
پاسخ دقیق برای جدول کلمات متقاطع با تعداد ۹ حرف، واژه «عباد اللهی» است.
به انگلیسی
در متون انگلیسی بسته به سیاق متن، برای رساندن مفهوم بندگی و انتساب به بندگان خدا از عبارات فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح این مفهوم معمولاً به صورت ترکیبی یا با واژه العبودیه بیان میشود و ساختار واژه با یای نسبت فارسی مختص کاربرد فارسی است.
به فارسی
معادلهای فارسی و واژگان جایگزین برای مفهوم این کلمه شامل بندگی، خداپرستی، طاعت، انقیاد به حق و دیندارانه است.
در قرآن
خود واژه «عباد اللهی» با پسوند نسبت در قرآن کریم نیامده است، اما ترکیب پایه آن یعنی «عِبادَ اللَّهِ» یا «عِبادُ اللَّهِ» چندین بار ذکر شده است؛ مانند آیه ۶ سوره انسان: «عَیْناً یَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ یُفَجِّرُونَها تَفْجیراً» (چشمهای که بندگان خدا از آن مینوشند).
نماد چیست
این واژه نماد فیزیکی یا اسطورهای خاصی ندارد، اما در فرهنگ دینی و اخلاقی نماد بارز خدامحوری، تقوا، عبودیت خالصانه و تسلیم بودن در برابر اراده خداوند است.
جمعبندی و توضیح کامل عباد اللهی
واژه «عباد اللهی» ترکیبی دوزبانه و دقیق است که از بخش عربی «عباد الله» به معنی بندگان خدا و پسوند نسبت «ی» در زبان فارسی تشکیل شده است. این کلمه در درجه اول یک مفهوم معنوی، اخلاقی و مذهبی را افاده میکند که اشاره به خصلتها، رفتارها و حالتهای منسوب به بندگان راستین و صالح خداوند دارد و با مفاهیمی چون عبودیت، تقوا و خدامحوری گره خورده است.
از سوی دیگر، این واژه دارای یک کاربرد مستند جغرافیایی نیز هست؛ به طوری که در لغتنامه دهخدا به عنوان اسم خاص برای دهی در بخش هندیجان شهرستان خرمشهر ثبت شده است. بنابراین بسته به سیاق متن، میتواند یک اصطلاح معنوی یا یک نام جغرافیایی باشد.
در نهایت، اگرچه خود این ساختار واژگانی با یای نسبت در متن قرآن کریم وجود ندارد، اما ریشه و ترکیب اصلی آن یعنی «عباد الله» از تعابیر کلیدی و ستایشآمیز قرآن برای توصیف انسانهای مؤمن و رستگار است که ارزش معنوی والایی به این واژه میبخشد.