یعنی چه
الوحید در لغت به معنای موجودی است که در ذات، صفات یا ویژگیهای خود تک و بیهمتا باشد و هیچ شریک یا شبیهی برای آن متصور نباشد.
تلفظ
این کلمه در زبان عربی و فارسی با فتح همزه و واو، و سکون لام (در حالت معرفه) به صورت اَلْوَحید تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون «یگانه عربی»، «تنها» یا «بینظیر با الف و لام» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، برای انتقال مفهوم یگانگی مطلق از The Unique یا The Only One استفاده میشود.
به عربی
در عربی معیار صفت مشبهه از ریشه «و ح د» است. عبارت «الوحید من نوعه» معادل منحصربهفرد در فارسی است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون یگانه، بینظیر، تنها و تک است که برای توصیف یکتایی یک فرد یا مفهوم به کار میروند.
در قرآن
کلمه «الوحید» با الف و لام در قرآن نیامده است، اما شکل نکره آن یعنی «وَحیداً» در آیه «ذَرْنِی وَمَنْ خَلقتُ وَحِیداً» اشاره به خلقت تنهای انسان (ولید بن مغیره) دارد. همچنین همریشههای آن مثل الواحد بارها به عنوان اسماءالحسنی ذکر شدهاند.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی و عرفان، ریشه این کلمه نماد عدد یک، یکتاپرستی، وحدت وجود و اصالت مطلق ذات باریتعالی است که هیچ کثرتی در آن راه ندارد.
جمعبندی و توضیح کامل الوحید
واژه «الوحید» ریشهای عربی دارد و از مصدر «وحد» گرفته شده است که به مفهوم تنهایی، یکتایی و انفراد دلالت میکند. این کلمه در زبان فارسی بیشتر به عنوان صفت یا لقبی برای بیان اوج بینظیر بودن و منحصربهفرد بودن یک شخص یا یک پدیده به کار میرود و بار معنایی احترامی و خاص دارد.
اگرچه این عبارت با الف و لام به طور مستقیم در قرآن به عنوان نام الهی نیامده، اما مفهوم و ریشه آن با واژگانی چون «الواحد» و «الأحد» گره خورده است که مبنای اصلی توحید و یکتاپرستی در فرهنگ اسلامی محسوب میشوند. در کاربردهای روزمره و ادبی نیز به هر چیز بیبدیل و تک، الوحید یا منحصربهفرد گفته میشود.