یعنی چه
کتک در زبان فارسی امروز به معنی وارد کردن ضربه یا مجموعهای از ضربات به بدن کسی است که معمولاً برای تنبیه یا در درگیری رخ میدهد. در گذشته این واژه به خودِ چوبدستی یا چماقی که با آن ضربه میزدند نیز اطلاق میشده است.
مترادف
واژههایی مانند ضرب و لتوکوب دقیقترین برابرهای فعلی آن هستند و چماق به معنای قدیمیتر آن اشاره دارد.
ریشه
این واژه ریشه ایرانی اصیل دارد و با واژههایی در زبانهای گیلکی و مازندرانی (به معنی کوبیدن) همریشه است. در فارسی میانه به صورت کوفتک یا کوتک بوده و از ریشه «کوفتن» تحول یافته است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح حرف اول و دوم به صورت کَتَک است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه سه حرفی «کتک» یا «ضرب» به عنوان پاسخ تنبیه بدنی یا زدن قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به شدت و نوع ضربه از واژههای متنوعی استفاده میشود که Beating رایجترین آنهاست.
به عربی
در زبان عربی مفهوم تنبیه بدنی و زدن بیشتر با ریشه «ضرب» شناخته میشود.
به فارسی
برابرهای خالص و کاربردی این واژه در زبان فارسی شامل زدن، کوبیدن و در عبارات ترکیبی «لتوکوب» یا «تنبیه بدنی» است.
جمعبندی و توضیح کامل کتک
واژه «کتک» در زبان فارسی امروز به معنای زدن، ضرب و شتم و تنبیه بدنی به کار میرود. این کلمه ریشهای کهن و اصیل در زبانهای ایرانی دارد و در گذشته علاوه بر خودِ عملِ زدن، به ابزار آن یعنی چوبدستی و چماقِ ستبر نیز گفته میشده است. امروزه این واژه بیشتر در قالب افعال ترکیبی مانند کتک زدن و کتک خوردن استفاده میشود.
از نظر معنایی و نمادین، کتک نشانه خشونت، درگیری و تنبیه است و در لغتنامهها متضادهای رفتاری مانند نوازش، محبت و تکریم برای آن ذکر کردهاند. این واژه با ساختار سه حرفی خود یکی از کلمات پرکاربرد در جدولهای کلمات متقاطع نیز به شمار میرود.