یعنی چه
واژه استیلاء در لغت به معنای پیروز شدن، تفوق، به مالکیت درآوردن و دست یافتن کامل بر یک شخص، شیء یا موقعیت است که دلالت بر قدرت و حاکمیت دارد.
تلفظ
این واژه به صورت اِسْ-تِ-لاءْ تلفظ میشود و در اصل مصدری عربی از باب استفعال است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژه استیلاء با ۷ حرف به عنوان پاسخ برای راهنماهای چیرگی یا تسلط قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگانی مانند Domination برای تسلط عام و Hegemony برای سلطه و تفوق سیاسی-اجتماعی معادل استیلاء هستند.
به عربی
این کلمه خود ریشه عربی دارد و از واژگان هممعنی آن در این زبان میتوان به سیطره و استحواذ اشاره کرد.
به فارسی
معادلهای اصیل و روان فارسی برای این واژه شامل چیرگی، سلطه، سروری و غلبه کامل بر یک امر است.
در قرآن
خود واژه «استیلاء» به صورت لفظی در قرآن نیامده است؛ اما مفهوم آن در تفاسیر آیه «الرَّحْمَنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوَی» به معنای سلطه تدبیر خداوند آمده و همخانواده آن یعنی «اسْتَحْوَذَ» در آیه ۱۹ سوره مجادله (اسْتَحْوَذَ عَلَیْهِمُ الشَّیْطَانُ) به معنی استیلا یافتن شیطان به کار رفته است.
نماد چیست
در مفاهیم ادبی، فلسفی و سیاسی، استیلاء به عنوان نمادی از تفوق کامل، قدرت برتر، حاکمیت بیقید و شرط و نفوذ همهجانبه شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل استیلاء
واژه «استیلاء» یک اسم مصدر از ریشه عربی (و ل ی) در باب استفعال است که در زبان و ادبیات فارسی کاربرد گستردهای دارد. این کلمه به طور دقیق به مفهوم چیره شدن، غلبه یافتن و به دست گرفتن کنترل کامل بر یک موقعیت یا جبهه مخالف اشاره میکند و بار معنایی اقتدار و حاکمیت را با خود به همراه دارد.
اگرچه خود این لفظ به طور مستقیم در متن قرآن مجید ذکر نشده، اما مفهوم و ریشههای تفسیری آن، به ویژه در تشریح تسلط ابلیس بر گمراهان (استحواذ) و یا تبیین فرمانروایی و تدبیر الهی بر جهان هستی (استواء)، به وفور توسط مفسران و لغتشناسان مورد بحث و استناد قرار گرفته است.