یعنی چه
این کلمه در منابع اصیل لغتنامه فارسی به عنوان واژهای مستقل ثبت نشده است، اما با توجه به ریشهشناسی عربی، به عنوان شکل تثنیه یا مشتقی از ریشه «فطم» به معنی دو طفل تازه از شیر گرفته شده، یا در جغرافیا به عنوان نام یک وادی و قبیله در مناطقی مانند لیبی کاربرد دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با کسر فاء و سکون طاء به صورت اَلفِطْمان است که بر وزن فعلان ساخته شده است.
در جدول
در مسابقات شرح در متن و جدول کلمات متقاطع، پاسخ این واژه ۷ حرف دارد و مفاهیم همارز آن فصال یا فطام هستند.
به انگلیسی
برای اشاره مستقیم به ساختار تثنیه کلمه از عبارت نوزادان از شیر گرفته شده و برای مفهوم ریشهای آن از واژه weaning استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فِطام مصدر اصلی و المفطومین شکل دقیقتر تثنیه برای بیان مفهوم دو طفل جدا شده از شیر مادر است.
به فارسی
این کلمه در زبان فارسی معادل مستقیم تکواژهای ندارد و به صورت ترکیبی به معنای نوزادانی که دوره شیرخوارگی را پایان دادهاند ترجمه میشود.
در قرآن
عین واژه الفطمان در قرآن کریم وجود ندارد؛ با این حال، مفهوم هممعنی و همریشه آن یعنی واژه «فِصال» در آیاتی مانند آیه ۲۳۳ سوره بقره و آیه ۱۴ سوره لقمان برای اشاره به دوران از شیر گرفتن نوزاد به کار رفته است.
نماد چیست
از نظر معنای استعاری و نمادین، این مفهوم نشاندهنده بریدن از عادتها، ترک وابستگیهای اولیه دنیوی، گام نهادن به مرحله جدیدی از زندگی و کسب استقلال فردی است.
جمعبندی و توضیح کامل الفطمان
واژه «الفطمان» در لغتنامههای شاخص فارسی یا متون کهن به عنوان یک اسم مستقل کاربرد رایجی ندارد. بررسیهای لغتشناختی نشان میدهد که این کلمه ساختاری مشتقشده یا تثنیه از ریشه عربی «فطم» (فطم) دارد که معنای اصلی آن قطع کردن، بریدن و به ویژه از شیر گرفتن نوزاد است. بنابراین میتوان آن را به معنای دو طفل تازه از شیر گرفته شده یا مجازاً جداشدگان دانست.
علاوه بر تحلیل ریشهای، این واژه در جغرافیای کشورهای عربی (مانند لیبی) به عنوان نام یک قبیله و یک وادی («وادی الفطمان») نیز شناخته میشود. در متون قرآنی نیز هرچند این لفظ دقیقاً به کار نرفته، اما واژه «فصال» که کاملاً هممعنی با فِطام است، برای بیان پایان دوره شیردهی استفاده شده است.
در بازیهای فکری و جدول، این کلمه به عنوان یک واژه ۷ حرفی شناخته میشود و از دیدگاه نمادین، پیامآور عبور از وابستگیهای اولیه، آغاز بلوغ نوزاد و گام برداشتن به سوی استقلال و دورهای جدید از زندگی مادی یا معنوی تلقی میگردد.