یعنی چه
عبارت «انزجار داشتن» به معنای وجود حالت تنفر عمیق، بیزاری، اکراه و احساس ناخوشایند روانی یا بدنی نسبت به یک امر، شخص یا رفتار است. این حالت معمولاً فرد را به دوری کردن و وازدگی وا میدارد.
تلفظ
کلمهٔ انزجار به صورت e-n-ze-jā-r تلفظ میشود و ترکیب آن با فعل داشتن، عبارت فعلی «انزجار داشتن» را میسازد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت بر اساس تعداد حروف میتواند خود کلمه یا مترادفهای آن مانند بیزاری، تنفر و اشمئزاز باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از افعالی نظیر detest، loathe، abhor یا ترکیب feel disgust/antipathy استفاده میشود.
به عربی
هرچند واژه «انزجار» خود ریشه عربی دارد (از زَجَرَ به معنی منع و بازداشتن)، اما در عربی معاصر برای معنای تنفر بیشتر از واژگان اِشْمِئْزاز یا نُفور استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای اصیل فارسی برای این عبارت شامل «بیزار بودن»، «سخت بد آمدن»، «رمیدگی داشتن» و «وازدگی» است که دوری جستن اختیاری یا قهری از یک چیز را نشان میدهد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات سنتی نماد فیزیکی خاصی ندارد. اما در روانشناسی مدرن و تصویرسازیهای معاصر، احساس انزجار (Disgust) معمولاً با حالت تهوع، چهرهٔ درهمرفته یا رنگ سبز لجنی و زرد (به نشانه مسمومیت و تَعَفّن) نمایش داده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل انزجار داشتن
عبارت «انزجار داشتن» یک اصطلاح ترکیبی رایج در زبان فارسی است که از مصدر عربی «انزجار» و فعل کمکی «داشتن» شکل گرفته است. واژه انزجار در ریشه عربی خود (زجر) به معنای منع کردن، راندن و بازداشتن بوده، اما پس از ورود به زبان فارسی دچار تحول معنایی شده و مفهوم روانشناختیِ «نفرت شدید و بیزاری عمیق» را به خود گرفته است.
این واژه در ادبیات فارسی کاربرد گستردهای دارد و حالتی از کراهت و وازدگی را توصیف میکند که انسان را از یک پدیده یا رفتار ناهنجار دور میسازد. اگرچه ریشه این کلمه در قرآن کریم به صورت افعال همخانواده (مانند ازدُجِرَ به معنی طرد شدن) آمده، اما خود واژه انزجار با این رسمالخط در متن قرآن یافت نمیشود.
در ابعاد بینالمللی و زبانهای دیگر، این واژه با مفاهیمی همچون اشمئزاز در عربی و Disgust در انگلیسی همپوشانی دارد که هر دو نشاندهنده یک واکنش دفاعی، روحی یا جسمی در برابر آلودگیها، زشتیها و ناپاکیها هستند.