یعنی چه
واژه «تطارد» مصدری عربی از باب تفاعل است که وارد زبان فارسی شده و به معنای آن است که دو یا چند نفر متقابلاً یکدیگر را تعقیب کنند، پیِ هم بتازند یا همدیگر را برانند. این واژه در متون ادبی و کهن بیشتر به کار رفته و امروزه کاربرد کمتری دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتح تاء اول و دوم و ضم راء به صورت تَطارُد (تَ - طا - رُد) میباشد.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل تعقیب پیدرپی یا راندن متقابل شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم تطارد از اصطلاحاتی که به تعقیب دوطرفه یا پیگیری مداوم اشاره دارند، استفاده میشود.
به عربی
تطارد خود واژهای فصیح در زبان عربی از ریشه «ط ر د» است و در این زبان نیز به معنای تعقیب و گریز متقابل کاربرد دارد.
به فارسی
برگردان و معادلهای روان فارسی این واژه شامل عباراتی چون پیگیری متقابل، دنبالکردن یکدیگر، تعاقب و تکوتاخت دوطرفه در میدان جنگ یا مسابقه است.
نماد چیست
این واژه بار اسطورهای خاصی ندارد اما در تحلیلهای معنایی و ادبی، نمادی از دوگانگی تعقیب و فرار، کشمکش، رقابت دو طرفه و چرخهی مداوم دنبالکردن یکدیگر به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تطارد
واژه «تطارد» یک مصدر عربی از باب تفاعل و برخاسته از ریشه «ط ر د» است. این کلمه به طور دقیق به معنای تعقیب کردن متقابل، همدیگر را راندن و به نوبت پیِ یکدیگر تاختن است؛ موقعیتی مانند تکوتاخت دوطرفه در میدان جنگ یا مسابقات اسبدوانی که در آن طرفین مدام در حال تعقیب و گریز هستند.
این واژه در فارسی امروز به عنوان یک کلمه کتابی و کمکاربرد شناخته میشود و بیشتر در متون کهن و ادبی به چشم میخورد. اگرچه خود ساختار «تطارد» در متن قرآن نیامده است، اما ریشه ثلاثی آن در آیاتی نظیر «وَلَا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ» با مفهوم راندن و دور کردن استفاده شده است. در مجموع، تطارد بازتابدهنده یک کنش دوطرفه و پیدرپی از جنس دنبال کردن و راندن است.