یعنی چه
واژه «تزرعون» یک فعل مضارع، جمع مذکر مخاطب از ریشه «ز ر ع» است که به معنای کشت کردن، بذر پاشیدن در زمین و کشاورزی کردن توسط جمعی از مخاطبان مذکر یا گروهی مشترک از مردان و زنان به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه قرآنی و عربی به صورت «تَزْ رَ عُونْ» (tazra'oon) با فتح تاء، سکون زاء، فتح راء، ضم عین و سکون واو و نون است.
در جدول
کلمه «تزرعون» در مسابقات جدول کلمات و معماها به عنوان یک واژه ۶ حرفی قرآنی با مفهوم کشت و کار شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم فعل تزرعون (مخاطب جمع) از ترکیبات فعلی مربوط به کاشت و زراعت استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود اصالتاً عربی فصیح است و مترادفهای آن در این زبان شامل افعالی نظیر یفلحون (در باب زراعت و آبادانی زمین) و یزرعون (به صیغه غایب) میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه قرآنی شامل افعال «میکارید»، «زراعت میکنید» و «بذر میافشانید» است.
نماد چیست
در فرهنگ اسلامی، آیات قرآنی و ادبیات، تزرعون به عنوان نمادی از عمل، تلاش بشری، تدبیر مادی برای آینده و همچنین نماد سببیت به شمار میرود؛ چرا که انسان بذر را میکارد، اما رویاننده واقعی خداست.
جمعبندی و توضیح کامل تزرعون
واژه «تزرعون» یک فعل مضارع عربی از ریشه ثلاثی مجرد «ز ر ع» است که به معنای «شما میکارید» یا «کشت میکنید» به کار میرود. این کلمه به عنوان یک وامواژه قرآنی در زبان و ادبیات فارسی شناخته شده و در جدول کلمات نیز کاربرد دارد. همخانوادههای مشهوری مانند زراعت، مزرعه، زارع و مزروع دارد و متضاد کاربردی آن در حوزه کشاورزی فعل «تحصدون» به معنای میدروید است.
این واژه در قرآن کریم جایگاه ویژهای دارد؛ از جمله در سوره یوسف آیه ۴۷ که به برنامه کشاورزی هفتساله مصر اشاره میکند («تزرعون سبع سنین دأبا») و همچنین در سوره واقعه آیه ۶۴ که بر قدرت الهی در رشد گیاهان تاکید دارد («أأنتم تزرعونه أم نحن الزارعون»). در مفاهیم نمادین، تزرعون نشاندهنده پیوند میان تلاش انسان، مدیریت زمان و برکت الهی در چرخه حیات است.