یعنی چه
این عبارت در زبان عامیانه و محاورهای فارسی، به عنوان صوت یا شبهجمله برای نشان دادن تعجب فراوان، حیرت و شگفتی از دیدن یا شنیدن یک امر غیرعادی و غیرمنتظره به کار میرود؛ معادل عباراتی چون «عجب!» یا «پناه بر خدا».
تلفظ
تلفظ عامیانه و روان این عبارت به صورت «جَلَل مَلَل» است که واژه دوم صرفاً برای همآهنگی و قافیهسازی صوتی به واژه اول چسبیده است.
در جدول
در جداول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «اصطلاح عامیانه برای ابراز تعجب شدید»، واژه ۶ حرفی «جلل ملل» مد نظر است.
به انگلیسی
برای انتقال حس تعجب عامیانه و شدید این عبارت در انگلیسی، از اصطلاحات عامیانه و اصوات شگفتی استفاده میشود.
به عربی
ریشه اصلی این عبارت از ترکیبهای تعجبی عربی گرفته شده که برای ستایش عظمت یا ابراز شگفتی کاربرد دارند.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی آن شامل عباراتی چون «شگفتا»، «عجب»، «واحیرتا» و اصطلاح معروف «به حق چیزهای ندیده و نشنیده» است که همگی بیانگر حالت بهت و حیرت هستند.
در قرآن
خود عبارت «جلل ملل» به عنوان یک اصطلاح ساختگی عامیانه در قرآن نیست. اما بخش اول آن از ریشه عربی «ج ل ل» است که در آیات ۲۷ و ۷۸ سوره مبارکه الرحمن در قالب صفت الهی «ذُو الْجَلالِ وَ الْإِكْرامِ» (صاحب شکوه و بزرگی) جلوه یافته است.
نماد چیست
این عبارت نماد تصویری یا سنتی خاصی ندارد، بلکه در فرهنگ شفاهی مردم به عنوان نماد و نشانگر صوتی مواجهه با یک پدیده باورنکردنی، عجیب یا ساختارشکنیهای غافلگیرکننده به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل جلل ملل
عبارت «جلل ملل» یک اصطلاح کاملاً عامیانه، کوچهبازاری و ساختگی در زبان فارسی است که ریشه رسمی لغوی در واژهنامههای کهن ندارد. این عبارت در واقع یک تحریف آوایی و مقالب لغوی از عبارت معروف عربی «جَلَّ الْخالِق» (به معنی: بزرگ است آفریننده) است. مردم در گفتار محاورهای برای آهنگین کردن کلام و اغراق در ابراز احساسات، آن را ابتدا به صورت «جلل خالق» و سپس با افزودن یک لفظ مهمل و همقافیه (اتباع) به شکل مسجع «جلل ملل» درآوردهاند. بنابراین واژه «ملل» در این ترکیب هیچ ارتباطی به معنای ملتها یا ادیان ندارد و صرفاً برای موسیقی کلام اضافه شده است.
از نظر کاربردی، این کلمه دقیقاً ۶ حرف دارد و به عنوان یک شبهجمله یا صوت برای ابراز شگفتی، حیرت شدید و بهت در مواجهه با امور غیرمنتظره، عجیب و دیدنی به کار میرود. ریشه بخش نخست آن به معنای عظمت و بزرگی است که در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز در تعابیری چون «ذوالجلال» دیده میشود، اما ساختار کنونی آن صرفاً یک ابزار بیانی در فرهنگ شفاهی و توده مردم برای نشان دادن تعجب فراوان است.