یعنی چه
این عبارت یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است که از جمع دو جزء اسب و تنومند به دست میآید و به معنای اسبی با بدن پرقدرت، ستبر، فربه یا پرزور و دارای استخوانبندی محکم است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژههای مجزا اَسب (asb) و تَنومَند (tanoumand) همراه با نقشنمای اضافه (کسره) خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات مصداق این مفهوم دارای ۹ حرف هستند که خود عبارت پاسخ اصلی است؛ همچنین کلماتی نظیر تناور یا ستبر نیز برای توصیف جثه آن به کار میروند.
به انگلیسی
معادلهای زبان انگلیسی برای توصیف این عبارت شامل ترکیبات فوق است که همگی مفهوم اسب قوی و تندار را منتقل میکنند.
به عربی
در زبان عربی برای ادای این مفهوم از واژهها و عباراتی که نشاندهنده ضخامت جثه و قدرت بدنی اسب است استفاده میشود.
به فارسی
مترادفها و عبارات معادل فارسی برای کل این ترکیب شامل اسب درشتاندام، اسب ورزیده، اسب پرقوت و اسب سترگ است.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، به ویژه در حماسههایی مانند شاهنامه فردوسی، اسب تنومند (مانند رخش رستم) نماد صولت جنگاوری، نجابت، اصالت و مرکبی است که صدمات سهمگین را تحمل میکند.
جمعبندی و توضیح کامل اسب تنومند
عبارت «اسب تنومند» یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است که از ترکیب دو واژه «اسب» و «تنومند» به دست میآید. این عبارت به اسبهایی با جثه بزرگ، عضلانی، پرقدرت و استخوانبندی محکم اشاره دارد. خود واژه تنومند از ریشه کاملاً فارسی «تن» به معنای جسم به همراه پسوند اتصاف «ـومند» ساخته شده که به معنای دارنده بدن بزرگ و باقوت است.
در فرهنگ و ادبیات حماسی ایران، به ویژه در شاهنامه فردوسی، وجود یک اسب تنومند مانند رخش رستم، مظهر و نماد شکوه پهلوانی، قدرت بینظیر، وفاداری و پایداری در جنگاوری است. این مرکبهای پرقدرت نشاندهنده توانایی تحمل صدمات سهمگین نبرد و همراهی با پهلوانان بزرگ هستند.
این عبارت دقیقاً از ۹ حرف تشکیل شده و در جدولهای متقاطع به عنوان یک مدخل مستقل کاربرد دارد. اگرچه این ترکیب مستقیماً در قرآن نیامده، اما مفاهیم مشابهی نظیر اسبان جنگی نفسزنان یا توصیف توانمندی و گشایش جسمانی (تنومندی) برای فرمانروایان در آیات الهی ذکر شده است.