یعنی چه
شیرخواره به نوزاد یا کودک خردسالی گفته میشود که هنوز غذای اصلی و حیاتی او شیر (مادر یا دایه) است و دوران رضاعت را سپری میکند.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت [شیرخواره] تلفظ میشود که از دو بخش «شیر» و «خواره» (از مصدر خوردن) ترکیب شده است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، واژه «شیرخواره» دارای ۸ حرف است. معادلهای دیگر آن مانند «رضیع» (۴ حرف) نیز کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی رایجترین معادل برای طفل شیرخوار واژه Infant است و برای اشاره دقیق به حالت شیرخوردن از Suckling استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی به کودکی که در دوران شیرخوارگی و رضاعت قرار دارد «رَضیع» میگویند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی اصطلاح Süt çocuğu دقیقاً به معنای کودک شیرخوار است و واژه Bebek نیز به طور عام برای نوزاد به کار میرود.
در قرآن
خود واژه فارسی «شیرخواره» در قرآن وجود ندارد، اما مفهوم دوران شیرخوارگی و احکام آن با مشتقات فعل «رضع» آمده است؛ مانند آیه ۲۳۳ سوره بقره درباره کامل کردن دوران شیردهی (أن یتم الرضاعة) و آیه ۲ سوره حج که به مادر شیرده (مرضعة) اشاره دارد.
نماد چیست
این واژه در ادبیات و فرهنگ عامه نماد پاکی، آغاز زندگی و نیاز به مراقبت است. در فرهنگ مذهبی و آیینی شیعه، واژه شیرخواره یادآور مظلومیت و شهادت حضرت علیاصغر (ع) در واقعه کربلاست.
جمعبندی و توضیح کامل شیرخواره
واژه «شیرخواره» یک صفت مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب «شیر» و «خواره» (خورنده) ساخته شده و به نوزاد یا طفلی اطلاق میشود که هنوز در دوران رضاعت قرار دارد و منبع اصلی تغذیهاش شیر است. این کلمه در متون کهن و مذهبی با واژه عربی «رضیع» ترادف دارد.
اگرچه خود این واژه فارسی در متن قرآن کریم به چشم نمیخورد، اما قوانین، مدت زمان (دو سال کامل) و شفقتهای مرتبط با دوران شیرخوارگی به طور دقیق در آیات قرآن بررسی شده است. این واژه در فرهنگهای مختلف، علاوه بر رساندن مفهوم سن و سال، حامل باری از معنای پاکی، آسیبپذیری و وابستگی مطلق به والدین است.