یعنی چه
واژه «یجحد» فعل مضارع از ریشه «جحد» است و به معنای انکار کردن، حاشا کردن و نفی کردن چیزی است که شخص در واقعیت و در دل خود به حقانیت آن آگاهی و یقین دارد؛ یعنی انکاری که از روی عناد و ناسپاسی شکل میگیرد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «یَجْحَدُ» با فتحه ی، سکون ج، فتحه ح و ضمه دال است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «انکار میکند» یا «حاشا میکند به عربی»، واژه ۴ حرفی «یجحد» مد نظر است.
به انگلیسی
برای بیان معادل این فعل مضارع در زبان انگلیسی از افعالی که مفهوم انکار آگاهانه یا رد کردن را میرسانند استفاده میشود.
به عربی
واژه «یجحد» خود اصالتاً عربی است و مترادفهای آن در زبان عربی فصیح افعالی مانند يُنکر یا يُکذّب هستند.
به فارسی
معادلهای دقیق این واژه در زبان فارسی فعلهای «انکار میکند»، «حاشا میکند»، «تکذیب میکند» و «نفی مینماید» هستند.
در قرآن
ریشه این کلمه (ج-ح-د) ۱۲ بار در قرآن کریم به کار رفته است. خود صیغهٔ مفرد «یَجْحَدُ» دقیقاً ۲ بار در سوره عنکبوت (آیات ۴۷ و ۴۹) آمده است: «وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الْكَافِرُونَ» (و آیات ما را جز کافران انکار نمیکنند). مفهوم قرآنی آن، سرکشی فکری و کفر پس از شناخت حقیقت است.
جمعبندی و توضیح کامل یجحد
واژه «یجحد» یک فعل مضارع عربی از ریشه «ج-ح-د» است که به دلیل کاربرد گسترده در متون دینی، تفاسیر و ادبیات کهن، به زبان فارسی راه یافته است. معنای اصلی و متمایز این کلمه، صرفاً یک نفی یا انکار ساده نیست؛ بلکه به معنای انکار کردن و حاشا کردن چیزی است که انسان در درون و قلب خود به حقانیت و ثبوت آن علم و یقین دارد، اما از روی لجاجت، عناد یا ناسپاسی آن را با زبان رد میکند.
این کلمه در قرآن کریم جایگاه معنایی ویژهای دارد و برای توصیف کسانی به کار رفته است که با وجود درک حقیقت و نشانههای الهی، باز هم از روی ستمگری یا کفر به تکذیب آگاهانه دست میزنند. در کاربردهای عمومی و حل جدول نیز این واژه به عنوان معادل چهار حرفی برای «انکار میکند» شناخته میشود.