یعنی چه
واژهای است عربی که به هر مایهٔ خوشحالی، دلانگیزی و زدایندهٔ غم و اندوه روان اشاره دارد.
تلفظ
در زبان عربی به صورت اسم فاعل مؤنث تلفظ میشود و در متون کهن نیز به همین ترتیب خوانده شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان معادل کلمات نشاطآور یا فرحبخش کاربرد دارد.
به انگلیسی
با توجه به زمینهٔ متن، کلمات متعددی در انگلیسی بار معنایی بخشیدن شور و شعف را منتقل میکنند.
به عربی
در زبان عربی معاصر و کلاسیک، کلمات همخانواده و مترادف متعددی برای رساندن این مقصود وجود دارد.
به فارسی
در برگردان دقیق فارسی میتوان از عبارات اصیلی چون دلگشا و نشاطآور برای توصیف این حالت استفاده کرد.
در قرآن
عین واژهٔ «مفرحة» در متن قرآن وجود ندارد؛ با این حال ریشهٔ ثلاثی مجرد آن در آیاتی مانند «لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ» (به معنی شادی مغرورانه) یا «فَبِذَٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا» (شادی مثبت) به کار رفته است.
نماد چیست
در ادبیات و طب سنتی، این واژه نماد برطرفکنندههای طبیعی افسردگی مانند زعفران، گلاب و بیدمشک است که به عنوان مفرح قلب شناخته میشدند.
جمعبندی و توضیح کامل مفرحة
واژهٔ «مفرحة» (یا شکل مذکر و رایجتر آن در فارسی یعنی مفرح) از ریشهٔ عربی «فرح» گرفته شده و به هر چیزی اطلاق میشود که مایهٔ خوشحالی، نشاط و زدودن غم از دل و جان باشد. این کلمه بار معنایی کاملاً مثبت و پرانرژی دارد و در توصیف فضاها، نغمهها یا خاطرات خوش به کار میرود.
در طب سنتی شرقی، واژهٔ مفرح جایگاه ویژهای داشته و به داروها یا ترکیبات گیاهی آرامبخش و تقویتکنندهٔ قلب (مانند شربت زعفران یا بیدمشک) گفته میشده است. اگرچه خود این لفظ مؤنث در قرآن کریم به طور مستقیم نیامده، اما ریشهٔ اصلی آن در آیات مختلف برای بیان دو نوع شادیِ ممدوح (پسندیده) و مذموم (سرمستی) استفاده شده است.