یعنی چه
اشاره به منظومهٔ مشهور «ورقه و گلشاه» سرودهٔ «عَیّوقی» (شاعر اوایل قرن پنجم هجری، همدورهٔ غزنویان) دارد که از قدیمیترین و مهمترین مثنویهای عاشقانه و غنایی زبان فارسی به شمار میرود.
تلفظ
تلفظ دقیق این ترکیب ادبی به صورت «مَثنَویِ عاشِقانِهیِ عَیّوقی» است.
در جدول
پاسخ دقیق در جدول برای این عبارت ۱۷ حرفی خودِ «مثنوی عاشقانه عیوقی» یا نام اثر یعنی «ورقه و گلشاه» است.
به انگلیسی
در متون و ترجمههای انگلیسی این ترکیب ادبی را به صورت کلی یا با اشاره به نام اصلی اثر ترجمه میکنند.
به فارسی
معادل رایج و نام شناختهشده این اثر در زبان فارسی «منظومه ورقه و گلشاه» یا «داستان منظوم ورقه و گلشاه» است.
در قرآن
این اصطلاح ترکیب ادبی-تاریخی مربوط به سده پنجم هجری است و در قرآن کریم نیامده است؛ صرفاً مفاهیم عام مانند محبت در قرآن وجود دارد.
نماد چیست
در تاریخ ادبیات این ترکیب و شخصیتهای درون آن نماد دلدادگی الهی، وفاداری مطلق و گذار از روایتهای شفاهی به منظومههای مکتوب فارسی هستند.
جمعبندی و توضیح کامل مثنوی عاشقانه عیوقی
عبارت «مثنوی عاشقانه عیوقی» یک تکواژه مستقل لغوی نیست، بلکه یک ترکیب توصیفی در تاریخ ادبیات فارسی است که به منظومه داستانی و غنایی «ورقه و گلشاه» اشاره دارد. این اثر توسط عَیّوقی، شاعر نامدار قرن پنجم هجری و همدوره با سلطان محمود غزنوی، در بیش از ۲۰۰۰ بیت سروده شده است.
عیوقی این داستان را از منابع کهن عربی (سرگذشت عروه و عفرا) اقتباس کرد و آن را به یکی از نخستین و ماندگارترین نمونههای مثنوی عاشقانه در زبان پارسی تبدیل نمود. نسخه خطی مصور این اثر هماکنون در موزه توپکاپی استانبول نگهداری میشود و از ارزش هنری و ادبی بسیار بالایی برخوردار است.