یعنی چه
این عبارت از نظر دستور زبان فارسی، صیغهٔ ماضی بعید (گذشتهٔ کامل) برای سوم شخص جمع (آنها) است. این فعل نشان میدهد که عمل خوردن (غذا، آسیب یا اصابت) در زمان گذشته و پیش از وقوع کار دیگری به طور کامل انجام شده و پایان یافته بود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت واو مجهول (خوْرْده) آغاز میشود و حرف «ه» در انتهای کلمه اول به صورت کسرهٔ بیان حرکت (ـه/ه) خوانده میشود: /khor-de bū-dand/.
در جدول
این عبارت دستوری دقیقاً ۱۰ حرف دارد. در حل جدولهای متقاطع معمولاً به عنوان معادل زمان گذشتهٔ دور یا ماضی بعید از فعل خوردن یا تناول کردن از کاربر خواسته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای ساخت زمان ماضی بعید (Past Perfect) از ساختار had به همراه شکل سوم فعل (Past Participle) استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای بیان ماضی بعید، فعل کمکی «کانوا» (برای جمع مذکر غایب) پیش از فعل ماضی «أکلوا» یا همراه با حرف تحقیق «قد» قرار میگیرد.
به فارسی
معادلها و جایگزینهای روانی این فعل در زبان فارسی با توجه به بافت متن شامل «تناول کرده بودند»، «میل کرده بودند» و در معنای استعاری یا فیزیکی مانند «زمینخورده بودند»، شامل «اصابت کرده بودند» یا «زخم برداشته بودند» میشود.
نماد چیست
به عنوان یک ترکیب دستوری، نماد مستقل اسطورهای ندارد؛ اما در ادبیات کنایه از مصرف کامل، پایان یافتن تام و تمام یک رویداد، یا نابودی و از بین رفتن یک موهبت توسط گروهی در گذشته است.
جمعبندی و توضیح کامل خورده بودند
عبارت «خورده بودند» یک ساختار فعلی اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب اسم مفعول «خورده» و فعل کمکی «بودند» تشکیل شده است تا زمان ماضی بعید (گذشتهٔ دور) را برای سوم شخص جمع روایت کند. ریشهٔ این واژه به زبان پارسی میانه (xwardan) و در نهایت به ریشهٔ اوستایی xᵛar- به معنای خوردن و نوشیدن بازمیگردد.
این فعل علاوه بر معنای مادی و فیزیکی خود یعنی بلعیدن غذا و تناول کردن، در زبان فارسی کاربردهای استعاری فراوانی دارد؛ از جمله اصابت کردن (مانند تیر خورده بودند)، فریب خوردن (مانند گول خورده بودند) یا زمینخوردن و آسیب دیدن که نشاندهندهٔ تنوع معنایی این مصدر در زبان عامه و ادبی است.