یعنی چه
عبارت «با ربیع» یک ترکیب نحوی متشکل از حرف اضافه «با» و واژه عربی «ربیع» (به معنی بهار) است. این ترکیب به حضور، همزمانی یا همراهی با فصل بهار، طراوت، باران بهاری و خرمی طبیعت اشاره دارد.
تلفظ
این عبارت از دو واژه مستقل تشکیل شده است: واژه اول «با» (bā) و واژه دوم «رَبیع» (rabīʿ) با فتح ر و کسر ب خوانده میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «همراه با بهار» یا «در فصل شکوفایی»، عبارت ۶ حرفی «با ربیع» به کار میرود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم همزمانی با فصل بهار در زبان انگلیسی از عبارات حرفاضافهای مانند in spring یا with spring استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این ترکیب شامل عباراتی چون «در بهار»، «همراه با نوبهار»، «هنگام خرمی» و «در فصل شکوفهها» است.
در قرآن
واژه «ربیع» به طور مستقیم و به عنوان اصطلاح فصل در قرآن کریم نیامده است؛ اما در فرهنگ اسلامی به عنوان نام دو ماه قمری (ربیعالاول و ربیعالثانی) شناخته میشود.
نماد چیست
در ادبیات فارسی و فرهنگ عامه، ربیع و همراهی با آن نمادی از رویش مجدد، حیات پس از مرگ (رستاخیز طبیعت)، جوانی و پشت سر گذاشتن دوران تاریکی و خزان است.
جمعبندی و توضیح کامل با ربیع
عبارت «با ربیع» در زبان فارسی یک مدخل مستقل لغوی به شمار نمیرود، بلکه ترکیبی نحوی و ادبی از حرف اضافه «با» و واژه عربی «ربیع» به معنای بهار است. این ترکیب در متون شعر و ادب برای توصیف حالات، زمانها یا پدیدههایی که همگام و همراه با فصل شکوفایی، سرسبزی و بارانهای بهاری رخ میدهند، به کار میرود.
واژه اصلی یعنی ربیع، ریشه در زبان عربی (ماده ر-ب-ع) دارد که در اصل به معنای بخش چهارم سال است. در فرهنگ نمادین، قرار گرفتن در وضعیت «با ربیع» به معنای همراه شدن با موج نوزایی، امید، تجدید حیات و رستاخیز طبیعت است که نقطه مقابل خریف (پاییز) و شتاء (زمستان) تلقی میشود.