یعنی چه
این اصطلاح در زبان عامیانه به معنی مواجه شدن با بدبیاریهای متوالی، شکست در کارها و نازل شدن همزمان چند گرفتاری یا پیشامد ناخوشایند به کار میرود.
تلفظ
این عبارت در گویش عامیانه به صورتهای «سهپلشت آوردن» یا «زپلشک آوردن» نیز تلفظ و شنیده میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «سپلشک اوردن» با ۱۰ حرف است که به عنوان نشانه بدشانسی مطلق یا ادبار در جدولها پرسیده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم اصطلاحی از تعابیری که به بدبیاری مستمر یا بدشگونی اشاره دارند استفاده میشود.
به arabic
در زبان عربی برای توصیف این وضعیت از واژههای مرتبط با بدطالعی، شومی و نحس بودن مکرر اوضاع استفاده میکنند.
به فارسی
معادلهای اصیل و رایج فارسی این کنایه شامل واژگانی چون بدبیاری، ادبار، نگونساری، تیره روزی و بدشانسی مکرر است.
نماد چیست
در فرهنگ عامه و ادبیات توده، این عبارت نماد بارز تیره روزی، گرفتاریهای زنجیرهای و به هم خوردن ناگهانی نتیجه کارهاست.
جمعبندی و توضیح کامل سپلشک اوردن
اصطلاح عامیانه و کنایی «سپلشک آوردن» که به صورتهای «سه پلشت آوردن» و «زپلشک آوردن» نیز در میان مردم رواج دارد، ریشه در بازیهای سنتی قمار و قاببازی (قاپبازی) کهن دارد. در این بازی قدیمی، اگر هر سه قاپ در بدترین و بیامتیازترین وضعیت ممکن مینشستند، اصطلاحاً به آن «سه پلشت» میگفتند که مظهر اوج باخت و بدشانسی در بازی بود. این مفهوم بعدها از دنیای بازی فراتر رفت و به زبان عموم جامعه راه یافت.
امروزه این تعبیر برای توصیف شرایطی به کار میرود که فرد به طور ناگهانی دچار زنجیرهای از بدبیاریها و حوادث ناگوارِ همزمان میشود. ضربالمثل معروف عامیانه «سپلشک آید و زن زاید و مهمان برسد» نیز دقیقاً گویای همین وضعیت است؛ یعنی زمانی که مشکلات و گرفتاریها به صورت متوالی و بدون وقفه بر سر انسان نازل میشوند.
از نظر ریشهشناسی، این واژه با کلمه «پلشت» به معنی پلیدی، آلودگی و بدیُمنی پیوند دارد و تحول معنایی آن در طول زمان، مفهوم بدیُمنی را به بدشانسی شدید و کاربرد امروزی آن تبدیل کرده است.