یعنی چه
اسپیریتوالیسم در اصل یک وامواژه از زبان انگلیسی است که دو معنای عمده دارد: در رویکرد فلسفی، دیدگاهی است که روح یا امر غیرمادی را اساس واقعیت جهان میداند و در برابر ماتریالیسم (مادیگرایی) قرار میگیرد. در رویکرد عمومی و اعتقادی، جنبشی است که به بقای روح پس از مرگ و امکان برقراری ارتباط با ارواح از طریق واسطهها (مدیومها) باور دارد.
تلفظ
این واژه به صورت [اِ سْ پی ری تو آ لْ یسْمْ] تلفظ میشود که برگرفته از واژه انگلیسی Spiritualism است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این کلمه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «مکتب اصالت روح»، «روحگرایی غربی» یا «باور به احضار ارواح» کاربرد دارد و دقیقاً دارای ۱۳ حرف است.
به انگلیسی
این اصطلاح در زبان انگلیسی از ریشه کلمه Spirit (روح) گرفته شده و پسوند ism (مکتب) به آن اضافه شده است.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه Spiritualism از ریشه لاتین Spiritus به معنی دم، نفس یا روح مشتق شده است. در فرهنگ غربی، این کلمه فراتر از یک بحث فلسفی، به جنبشهای مدرن قرن نوزدهم اشاره دارد که به برگزاری جلسات احضار ارواح (séance) میپرداختند.
به فارسی
به دلیل ابعاد مختلف این واژه، در زبان فارسی معادلهای مختلفی مانند «اصالت روح» (در متون فلسفی) و «روحگرایی» یا «احضار ارواح» (در بافت عمومی) برای آن استفاده میشود.
در قرآن
اصطلاح ساختگی و غربی «اسپیریتوالیسم» در قرآن وجود ندارد. با این حال، مفهوم محوری آن یعنی «روح» در آیاتی مانند آیه ۸۵ سوره اسراء («وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ...») مطرح شده است. البته بخش مربوط به احضار و تسخیر ارواح در قالب غربی آن، با مفاهیمی مانند برزخ در تقابل است و کاربرد مستقیم و تاییدشدهای در قرآن ندارد.
نماد چیست
در سنتها و کلیساهای اسپیریتوالیست غربی، «گل آفتابگردان» به نشانه گردش همیشگی به سمت نور و حقیقت، و «کبوتر در حال پرواز» به عنوان نماد آرامش و صعود روح شناخته میشوند. همچنین در ادبیات قدیمیتر، میزهای گرد احضار (séance table) نماد مادی این جریان بودند.
جمعبندی و توضیح کامل اسپیریتوالیسم
اسپیریتوالیسم یک جریان فکری و فلسفی با ریشههای غربی است که اساس جهان را بر پایه امر غیرمادی و روح تبیین میکند. این واژه در سیر تاریخی خود از قرن هجدهم و نوزدهم میلادی، علاوه بر جنبههای مابعدالطبیعی و فلسفی، بُعدی تجربی و عامیانه نیز پیدا کرد که همان باور به امکان ارتباط با ارواح درگذشتگان از طریق افراد واسطه یا مدیومهاست.
در زبان فارسی، این کلمه به عنوان یک وامواژه شناخته میشود و به دلیل داشتن دو وجهه مجزا (فلسفی و اعتقادی)، تعابیر گوناگونی همچون اصالت روح و روحگرایی برای آن پیشنهاد شده است. شناخت این اصطلاح به درک بهتر مرزبندیهای میان ماتریالیسم (مادهگرایی) و ایدهآلیسم (پدیدارگرایی/معنویتگرایی) کمک شایانی میکند.