یعنی چه
ترکیب «زیبا و خوشایند» برای توصیف مناظر، پدیدهها، کلام یا اخلاقی به کار میرود که همزمان جذابیت ظاهری (زیبا) و حس رضایت، آرامش و مقبولیت درونی (خوشایند) را در انسان ایجاد کند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت [زیبا وَ خُشْآیَنْد] است که از دو واژه اصیل فارسی تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت بر اساس تعداد حروف خواسته شده میتواند خود ترکیب «زیبا و خوشایند» یا مترادفهای آن مانند دلپذیر، مطبوع و دلنشین باشد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این ترکیب در زبان انگلیسی از صفتهای ترکیبی که هم جنبه جمال ظاهری و هم حس مطبوع را برسانند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم زیبایی با جمیل و حسن، و مفهوم خوشایندی با لطیف، مریح و مقبول بیان میشود.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، این ترکیب نماد پدیدههایی مانند گل سرخ یا نسیم بهاری است که هم جلوه بصری فوقالعادهای دارند و هم روح و روان انسان را نوازش میدهند.
جمعبندی و توضیح کامل زیبا و خوشایند
ترکیب توصیفی «زیبا و خوشایند» از دو واژه کاملاً اصیل و ریشهدار زبان فارسی تشکیل شده است. واژه «زیبا» از ریشه زیب به معنی زینت همراه با پسوند صفتساز ساخته شده و بر تکامل و تناسب ظاهری دلالت دارد. واژه «خوشایند» نیز ترکیبی از خوش و آیند (بن مضارع آمدن) است و به معنای چیزی است که به دل مینشیند و مورد پسند احساسات و ذهن قرار میگیرد.
این عبارت در ادبیات و فرهنگ ایرانی برای اشاره به کمال درونی و بیرونی یک پدیده به کار میرود. هرگاه جلوه بصری یک شیء، رفتار یا کلام با ویژگیهای مثبت روانی و حس آرامش همراه شود، از این اصطلاح برای توصیف آن استفاده میکنند که معادلهای مفهومی آن در متون شریف مانند قرآن کریم با واژگانی نظیر طیّب، حسن و جمیل بازتاب یافته است.