یعنی چه
این عبارت فعل مضارع سوم شخص مفرد از مصدر «دربر گرفتن» است که دو معنای اصلی دارد: یکی معنای کنایی و امروزی به معنی شامل بودن، گنجاندن یا احاطه کردن چیزی، و دیگری معنای حقیقی و قدیمیتر به معنای در آغوش کشیدن و به سینه چسباندن.
در جدول
در کلمات متقاطع، این عبارت معمولاً به عنوان راهنمای سوالاتی با مفهوم «شامل میشود» یا «فرا میگیرد» میآید و پاسخ دقیق آن خودِ عبارت «دربر می گیرد» (بدون احتساب فاصله یا با نیمفاصله) است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از افعالی استفاده میشود که نشاندهنده پوشش دادن، گنجاندن یا در برگرفتن یک مجموعه یا مفهوم هستند.
به عربی
در زبان عربی با توجه به سیاق متن، افعالی از ریشه «شمل»، «حوی» یا «حوط» دقیقترین همپوشانی معنایی را با این واژه دارند.
به فارسی
واژهها و عبارتهای جایگزین کاملاً فارسی برای این فعل عبارتند از: شامل میشود، در خود دارد، فرا میگیرد، احاطه میکند، پوشش میدهد و حاوی است. در مقابل، واژههایی مانند مستثنا میکند، خارج میکند و نادیده میگیرد به عنوان متضاد آن شناخته میشوند.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک مفهوم انتزاعی نماد جامعیت، گستردگی و شمولِ کل بر جزء است. در نشانهشناسی تصویری و عامیانه، به دلیل ریشه لغویاش (در بر گرفتن)، تداعیگر شکل هندسی دایره محیطی یا تصویر دو دست گشوده برای در آغوش کشیدن و حمایت است.
جمعبندی و توضیح کامل دربر می گیرد
عبارت «دربر میگیرد» یک فعل مرکب پیشوندی و اصیل فارسی است که از ترکیب حرف اضافه «در»، اسم «بَر» (به معنی سینه و آغوش) و فعل «گرفتن» ساخته شده است. این واژه در سیر تطور زبانی خود، از یک مفهوم مادی و فیزیکی یعنی «در آغوش کشیدن» به یک مفهوم انتزاعی و کاربردی یعنی «شامل شدن و احاطه داشتن» تغییر یافته است و امروزه در زبان رسمی و ادبی به وفور استفاده میشود.
این عبارت در متون علمی، ادبی و حتی ترجمههای معاصر قرآن کریم (برای واژههایی نظیر محیط) نقشی کلیدی در رساندن مفهوم جامعیت و فراگیری دارد. ویژگی ساختاری آن ساخت صفتهای مشتقی مانند «دربرگیرنده» است که نشاندهنده پویایی این فعل در واژهسازی زبان فارسی است.