یعنی چه
واژه «شانه سرک» در فرهنگ لغات و گویشهای محلی (مانند مازندرانی) به پرنده هدهد (Upupa epops) اطلاق میشود. این نامگذاری به دلیل وجود کاکل یا تاجی شانه-مانند روی سر این پرنده است.
تلفظ
این واژه از ترکیب «شانه» (šāne)، «سر» (sar) و کاف نسبت یا تصغیر (ak) ساخته شده و به صورت «شانه سَرَک» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه «شانه سرک» به عنوان پاسخ ۷ حرفی برای طراحان سؤال با راهنمای «پرنده هدهد» یا «مرغ سلیمان» کاربرد دارد.
به انگلیسی
معادل دقیق انگلیسی این پرنده واژه Hoopoe است. در زبان عربی به آن الهدهد و در ترکی استانبولی به آن İbibik میگویند.
به فارسی
در زبان فارسی معیار و ادبیات کلاسیک، برای این پرنده از واژگان مترادفی همچون هدهد، شانه به سر، پوپک، پوپو و مرغ سلیمان استفاده میشود.
نماد چیست
این پرنده در ادبیات عرفانی ایران (بهویژه منطقالطیر عطار) نماد رهبر دانا و راهنمای سفر به سوی حقیقت است. همچنین در اشعار حافظ به عنوان پیک خوشخبر و پیامآور صبا شناخته میشود و در قرآن کریم نیز به عنوان مأمور هوشیار حضرت سلیمان معرفی شده است.
جمعبندی و توضیح کامل شانه سرک
واژه «شانه سرک» یک ترکیب وصفی در زبان فارسی و برخی گویشهای محلی مانند مازندرانی است که به پرندهٔ معروف «هدهد» یا «شانه به سر» اشاره دارد. وجه تسمیه این نام، وجود تاجی شانه-مانند و زیبا بر روی سر این پرنده است که در هنگام خطر یا برانگیختگی آن را باز میکند. اگرچه این واژه در متون رسمی و معیار مدرن کمتر به چشم میخورد، اما در فرهنگهای واژگان قدیمی مانند انجمنآرا ثبت شده است.
این پرنده از جایگاه بسیار والایی در فرهنگ، ادبیات و مذهب برخوردار است؛ در قرآن کریم (سوره نمل) از این پرنده با نام عربی «الهدهد» یاد شده که داستان هوشمندی و مأموریت او برای حضرت سلیمان و آوردن خبر از ملکه سبا روایت گردیده است. به تبع این جایگاه، در ادبیات عرفانی ایران و به ویژه در شاهکار عطار نیشابوری یعنی منطقالطیر، هدهد (یا همان شانه سرک) در نقش مرشد، راهنما و پیکی دانا ظاهر میشود که پرندگان را به سوی سیمرغ هدایت میکند.