یعنی چه
«بیاغازد» فعل مضارع (التزامی یا اخباری در سبک کهن) از مصدر «آغازیدن» است. این واژه کاملاً فصیح و اصیل فارسی بوده و برای بیان شروع و اقدام به انجام کاری در سوم شخص مفرد به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت بَـ + آغاز + ـَد تلفظ میشود که در آن «ب» پیشوند فعلی، «آغاز» بن مضارع و «ـَد» شناسه سوم شخص مفرد است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این مدخل به عنوان فعل کهن به معنی شروع کند، خود واژه «بیاغازد» با ۷ حرف است.
به انگلیسی
برای معادلسازی این فعل مضارع التزامی در انگلیسی از ساختارهای وجهی همراه با افعال شروع استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی افعال مضارع از ریشه «بدأ» دقیقترین معادل برای رساندن مفهوم زمان و شخص این فعل هستند.
به ترکی
در ترکی استانبولی بر حسب ساختار التزامی یا اخباری متن کهن، از وجه التزامی یا زمان گسترده فعل başlamak استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بیاغازد
واژه «بیاغازد» یک فعل کهن، فصیح و کاملاً اصیل فارسی از مصدر «آغازیدن» است. این کلمه از پیشوند پیشین «بـ»، بن مضارع «آغاز» و شناسه «ـَد» تشکیل شده و به معنای «شروع کند، ابتدا کند و کار را از سر بگیرد» است. ریشه این واژه به زبانهای ایرانی باستان و متون پهلوی (āgāz) بازمیگردد که نشاندهنده اصالت دیرین آن در زبان فارسی دری است.
اگرچه این صورت صرفی در زبان گفتاری و نوشتاری امروزی کاربرد مستمری ندارد و جای خود را به فعل ترکیبی «شروع کند» یا «آغاز کند» داده است، اما در متون نظم و نثر کلاسیک ادب فارسی نمونههای متعددی از آن به چشم میخورد؛ مانند بیتی از مثنوی معنوی مولوی که صورت جمع آن را به کار برده است: «گر بیاغازید نصحی آشکار / ما کنیم این دم شما را سنگسار». این واژه از نظر ساختاری ساخت کلمات متقاطع، دقیقاً ۷ حرف دارد.