یعنی چه
این واژه ساختار گذشته استمراری (سوم شخص جمع) از مصدر «برچیدن» است. در معنای نخست به برداشتن و گردآوری یکبهیک چیزها از روی زمین (مانند چیدن دانه) اشاره دارد و در معنای دوم به برچیدن، درنوردیدن و جمع کردن بساط، سفره یا خیمه و همچنین منحل کردن یک کسبوکار یا حکومت دلالت میکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این فعل با فتحه روی حرف «ب» در پیشوند «بر»، سکون ر، می استمراری با صدای کشیده، کسرۀ چ، سکون ی، فتحۀ دال اول و سکون نون و دال پایانی به صورت [بَر میچیدَند] انجام میشود.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ مستقیم این پرسش خودِ واژه «بر می چیدند» با ۹ حرف است. بسته به طراح جدول، از مترادفهای آن نظیر «جمع میکردند» یا «برمیگزیدند» نیز استفاده میشود.
به انگلیسی
با توجه به چندمعنایی بودن فعل برچیدن در فارسی، در زبان انگلیسی از کلماتی که مفاهیم جمعآوری مداوم، انتخاب و گلچین کردن یا برچیدن و منحل کردن ساختاری را در گذشته استمراری میرسانند، استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی و واژگان هممعنی آن شامل جمع میکردند، برمیگزیدند، برمیداشتند، فراهم میکردند، منحل میکردند و درمینوردیدند است. در نقطه مقابل، افعالی چون میگستردند، پهن میکردند، پخش میکردند و رها میکردند به عنوان متضادهای آن شناخته میشوند.
نماد چیست
این واژه یک فعل حرکتی و کاربردی است و نماد مذهبی، اسطورهای یا فرهنگی مستقلی برای آن ثبت نشده است. با این حال، در استعارههای ادبی نمادی از انتخاب بهترینها از میان انبوهی از چیزها (گلچین کردن) یا نماد پایان دادن به یک دوره و وضعیت (برچیدن بساط) محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل بر می چیدند
فعل «بر میچیدند» از نظر ساختار دستوری، صیغه سوم شخص جمع در زمان ماضی استمراری است که از مصدر «برچیدن» ساخته شده است. ریشه این واژه به پیشوند «بر» و فعل «چیدن» (در زبان پهلوی čīdan) بازمیگردد که معنای گردآوری، انبار کردن و ترتیب دادن را در خود دارد. این فعل در زبان فارسی با دو رویکرد معنایی عمده به کار میرود؛ نخست به معنای فیزیکی و ملموس دانه به دانه برداشتن اشیاء یا گلچین کردن بهترینها، و دوم به معنای کناییِ جمع کردن خیمه، سفره، بساط یا منحل کردن یک تشکیلات و حکومت.
در متون کهن و ترجمههای قدیمی قرآن، این واژه و مشتقاتش گاه در برابر کلماتی چون «یَطْوِی» (به معنی درنوردیدن و جمع کردن، مانند برچیدن آسمانها در قیامت) یا مفهوم «التقاط» (برداشتن شیء از روی زمین) به کار رفته است. این واژه کاملاً اصیل و فارسی است و کاربرد بیگانهای ندارد که نیاز به ریشهیابی خارجی داشته باشد.