یعنی چه
در گاهشماری سریانی (رومی)، آغاز سال از پاییز (ماه تشرین اول) محاسبه میشود؛ به همین دلیل، ماه هفتم این تقویم برابر با «نیسان» است. این واژه در اصل به معنای آغاز، رویش گیاهان تازه و شکوفه باروری طبیعت است.
تلفظ
این کلمه در زبان فارسی به صورت «نِیسان» (با فتح نون و سکون یاء) تلفظ میشود. در زبانهای عربی و سریانی تلفظ آن به صورت «نِيسَان» با مصوت بلند است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، طراحان معمولاً بر اساس شیوه شمارش از پاییز، واژه ۵ حرفی «نیسان» را به عنوان ماه هفتم سریانی مد نظر قرار میدهند. همچنین خود عبارت «ماه هفتم سریانی» دقیقاً دارای ۱۳ حرف است.
به انگلیسی
ماه نیسان در تقویم گریگوری و میلادی با ماه آوریل (April) مطابقت دارد و دومین ماه فصل بهار در نیمکره شمالی به شمار میرود.
به فارسی
معادل این ماه در گاهشماری هجری خورشیدی، ماه «اردیبهشت» است که با ویژگیهای اقلیمی اعتدال بهاری و شکوفایی طبیعت کاملاً همخوانی دارد.
نماد چیست
نیسان در فرهنگ شرقی و ادبیات فارسی نماد زنده شدن زمین است. «باران نیسان» در ادبیات ما جایگاه ویژهای دارد و نماد پاکی و برکت است؛ چرا که در باورهای کهن اساطیری آمده قطرات این باران در صدف به مروارید تبدیل میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل ماه هفتم سریانی
گاهشماری سریانی که در متون کهن اسلامی و ایرانی به گاهشماری رومی نیز شهرت دارد، سال را از فصل پاییز و ماه «تشرین اول» آغاز میکند. با پذیرش این مبدأ زمانی، ماه هفتم این تقویم برابر با ماه «نیسان» میشود که ۳۰ روز دارد و دقیقاً با ماه آوریل میلادی و ماه اردیبهشت خورشیدی همزمان و مطابقت دارد.
واژه نیسان ریشهای بسیار کهن در زبانهای بابلی و آکدی دارد که بعدها به زبانهای سریانی، عبری و عربی راه یافته است. این واژه در اصل مفهوم «آغاز کردن» و «نخستین بارقه رویش» را در خود دارد. در کشورهای حوزه شام و عراق امروزی، هنوز هم به جای واژه آوریل از اصطلاح نیسان در تقویم رسمی استفاده میشود.
در ادبیات و فرهنگ عامه فارسی، ماه هفتم سریانی بیش از هر چیز با پدیده «باران نیسان» شناخته میشود. شاعران کلاسیک ایران بارها از باران این ماه به عنوان مظهر جود، سخاوت و رحمت الهی یاد کردهاند که طبیعت مرده را جانی دوباره میبخشد و برکت را به زمینهای کشاورزی هدیه میدهد.