یعنی چه
مرتعش بودن در لغت به معنای لرزنده بودن و داشتن رعشه است. این حالت میتواند مربوط به یک جسم مادی (مانند سیم ساز موسیقی)، صدای انسان، یا حالت روانی و اندامهای بدن (مانند لرزش دست ناشی از ترس، هیجان یا کهولت سن) باشد.
تلفظ
این عبارت از صفت عربی «مُرتَعِش» (بر وزن مُفتَعِل) به همراه فعل مصدری «بودن» در فارسی تشکیل شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف میتواند خودِ «مرتعش بودن» (۹ حرف) یا کلماتی چون «لرزان» و «مرتعد» باشد.
به انگلیسی
وابسته به بافت متن، در مباحث فیزیکی و فرکانس از Vibrating و در توصیف لرزش بدن یا صدا از Tremulous یا Quivering استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای سره و رایج فارسی این عبارت شامل «لرزان بودن»، «لرزیدن» و «پویایی توأم با نوسان» است که در متون مختلف جایگزین واژه ریشه عربی میشود.
نماد چیست
در علوم طبیعی و فیزیک مدرن، مرتعش بودن نماد انرژی، فرکانس و پویایی ذرات بنیادین جهان است. در مقابل، در ادبیات کلاسیک دستِ مرتعش نمادی از پیری، ترس، هیبت یا تاثر شدید عاطفی در برابر عظمت یک پدیده است.
جمعبندی و توضیح کامل مرتعش بودن
عبارت «مرتعش بودن» ریشه در زبان عربی (از ماده ر ع ش) دارد و در زبان فارسی به عنوان صفت مرکب به کار میرود. این واژه به طور کلی به هر نوع حرکت نوسانی، رفت و برگشتی و لرزش پیوسته اشاره دارد که میتواند در ابعاد مادی، فیزیکی و یا روانشناختی بروز کند.
در حوزه علوم و فیزیک، این حالت نشاندهنده وجود فرکانس، حرکت اتمی و پویایی است، به طوری که تمام اجزای هستی در سطوح بنیادین در حال مرتعش بودن هستند. در متن قرآن کریم خود این واژه به طور مستقیم به کار نرفته است، اما مفاهیم همراستا با لرزش زمین در آیات قیامت مشهود است.
در ادبیات و عرفان نیز این اصطلاح بازتابدهنده حالات درونی انسان است؛ گاه نشان از ضعف جسمانی و خدشهدار شدن ثبات دارد و گاه تجلیبخش شور، هیجان وصفناپذیر و تاثر عمیق قلب عاشق در برابر امر متعالی به شمار میرود.