یعنی چه
ناگواری اسم مصدر از ناگوار است و به کیفیت یا حالت چیزی اشاره دارد که ملایم طبع نباشد. این واژه در معنای امروزی به امور ناخوشایند، سختیها و وخامت اوضاع اطلاق میشود، در حالی که در طب سنتی و متون کهن به معنای سنگینی معده و عدم هضم مناسب غذا (تخمه) نیز به کار میرفته است.
تلفظ
این واژه از پیشوند نفی «نا»، بن مضارع «گوار» و یای حاصل مصدر تشکیل شده و به صورت nā-govārī تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً در پاسخ به راهنماهایی چون وخامت، بدگوارایی، تلخی، نامطبوعی و سختی اوضاع به کار میرود و خود واژه دارای ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن از واژههای متفاوتی استفاده میشود؛ برای حس ناخوشایند عمومی از Unpleasantness و برای حوادث تلخ از Misfortune استفاده میگردد.
به فارسی
واژگان جایگزین و هممعنی فارسی آن شامل ناخوشایندی، نامطبوعی، رنجش، تلخی و وخامت هستند که میتوانند در جملات به جای این کلمه بنشینند.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک مفهوم انتزاعی، نماد تصویری یا اساطیری ثبتشدهای در فرهنگ عامه ندارد، اما در ادبیات فارسی مجاز از سختیهای دوران، تجربههای تلخ زندگی و تضاد با آرامش و گوارایی است.
جمعبندی و توضیح کامل ناگواری
واژه «ناگواری» یک اسم مصدر کاملاً فارسی و اصیل است که از ترکیب پیشوند نفی «نا»، بن مضارع «گوار» (از مصدر گواریدن) و یای حاصل مصدر ساخته شده است. این کلمه در اصل به معنای چیزی است که هضم آن سنگین و ناممکن باشد، به همین دلیل در متون کهن پزشکی به معنای بدهضمی و سنگینی معده به کار میرفته است.
با گذشت زمان، معنای این واژه توسعه یافته و امروزه بیشتر در معنای استعاری و انتزاعی آن یعنی ناخوشایندی، وخامت اوضاع، تلخی روزگار و سختیهای زندگی به کار میرود. در لغتنامههای معتبری چون دهخدا و معین، مترادفهایی همچون نامطبوعی، بدگوارایی و دشواری برای آن ذکر شده است.
اگرچه خود این واژه با لفظ فارسی در قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم همارز آن مانند «غُصَّة» (طعام گلوگیر و ناگوار) در ادبیات دینی برای تصویرسازی سختیها استفاده شده است. این واژه در حل جدولهای کلمات متقاطع نیز کاربرد زیادی دارد و معادلهای انگلیسی آن به خوبی ابعاد مختلف معناییاش را پوشش میدهند.