یعنی چه
این واژه در ادبیات کهن فارسی به معنای ارجمند، قیمتی و فاخر به کار میرفته است. با این حال، در بافت زبان امروز ممکن است به معنای دارندهٔ خطر یا پرمخاطره نیز برداشت شود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح خ، فتح ط، سکون ر، فتح م و سکون نون و دال به صورت (خَطَرمَند) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ خطرمند دقیقاً ۶ حرف دارد و بسته به طراح جدول، میتواند به عنوان معادل «گرانبها» یا «پرمخاطره» بیاید.
به انگلیسی
در برگردان انگلیسی بر اساس معنای اصیل و کهن از واژههای مربوط به ارزش و برای معنای ظاهری امروزی از واژههای مربوط به خطر استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه بر اساس ریشه اصیل آن شامل باخطر، فاخر و ارزشمند است؛ اما در زبان معیار امروز معادلهایی چون خطرناک و خطرساز برای آن تصور میشود.
نماد چیست
در شعر کلاسیک فارسی این واژه نماد شوکت، مال کثیر و جایگاه بلند است. در فرهنگ تصویری امروز، ریشهٔ آن یادآور نشانههای هشدار، آتش یا پرتگاه است.
جمعبندی و توضیح کامل خطرمند
واژهٔ «خطرمند» از جمله کلماتی است که در طول تاریخ زبان فارسی دچار تحول معنایی جالبی شده است. در فرهنگها و لغتنامههای اصیل مانند دهخدا، این کلمه صفت مرکبی است از «خَطَر» (به معنی قدر، منزلت و شرف) و پسوند دارندگی «مند»؛ بنابراین معنای اصلی و کهن آن «گرانبها، باارزش و ارزشمند» است. شاهد شعری فرخی سیستانی نیز کاملاً گواهی میدهد که این واژه در گذشته برای اموال قیمتی و اشخاص بلندمرتبه به کار میرفته است.
با این حال، به دلیل غلبه یافتن معنای ثانویهٔ واژهٔ خطر (به معنای گزند، آسیب و ریسک) در فارسی امروز، ذهن مخاطبان معاصر با شنیدن «خطرمند» به یاد واژههایی چون خطرناک، پرخطر و مخاطرهآمیز میافتد. این کاربرد امروزی هرچند نادر و کمتکرار است، اما در بافت زبان معیار جایگزین معنای اصلی و فاخر آن شده است.
در مجموع، این کلمهٔ ۶ حرفی پتانسیل بالایی در بازیهای کلمات و جدول دارد، چرا که طراحان میتوانند هم از معنای اصیل و پنهان آن (ارجمند و قیمتی) و هم از معنای ظاهری و امروزی آن (تهدیدآمیز) برای به چالش کشیدن مخاطبان استفاده کنند.