یعنی چه
مقلدین جمع واژهٔ مُقَلِّد است و به افرادی اطلاق میشود که در امور مختلف، به ویژه در احکام شرعی و فقهی، بدون داشتن دانش تخصصی یا اجتهاد شخصی، از رای و نظر یک مجتهد یا مرجع تقلید پیروی میکنند. این مفهوم در معنای عام نیز به هرگونه الگوبرداری و دنبالهروی از رفتار دیگران اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی میم، فتح روی قاف و کسره و تشدید روی لام به صورت [مُقَلِّدین] است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، واژهٔ مقلدین به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «پیروان مرجع تقلید» یا «تقلیدکنندگان» کاربرد دارد و کلمهای ۶ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، واژههای متعددی معادل مقلدین هستند؛ در متون عمومی بیشتر از Imitators یا Copycats و در مفاهیم پیروان مذهبی یا فکری از Followers استفاده میشود.
به عربی
این واژه خود ریشه عربی دارد و در حالت رفع به صورت المُقَلِّدون و در حالت نصب و جر به صورت المُقَلِّدین به کار میرود.
به فارسی
برابرهای فارسی اصیل و رایج برای این کلمه شامل پیروان، تقلیدکنندگان، دنبالهروها و مقتدیان است که مفهوم تبعیت از شخص دیگر را میرسانند.
در قرآن
خود واژهٔ «مقلدین» در قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، مفهوم آن در دو وجه بررسی میشود: نخست، تقلید کورکورانه از نیاکان و سنتهای غلط که بشدت مذموم شمرده شده (مانند آیه ۱۷۰ سوره بقره) و دوم، رجوع ناآگاه به عالم و متخصص که امری عقلایی است (مانند آیه ۴۳ سوره نحل: فَاسْأَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ). همچنین واژه «الْقَلَائِدَ» از همین ریشه در قرآن آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل مقلدین
واژه مُقَلِّدین که جمع مُقَلِّد است، ریشه در زبان عربی (ثلاثی مجرد ق-ل-د) دارد و در اصل به معنای آویختن قلاده یا واگذاری مسئولیت به دیگری است. در کاربرد اصطلاحی و عرفی، این کلمه به تمام کسانی اشاره دارد که در حوزههای علمی، مذهبی، هنری یا اجتماعی، رفتار و عقاید فرد دیگری را الگو قرار میدهند و بدون بررسی مستقل یا اجتهاد شخصی از او پیروی میکنند.
این واژه در فضای فقه اسلامی اهمیت ویژهای دارد و به مومنانی اطلاق میشود که در احکام فرعی دین، تکالیف خود را بر اساس فتاوای یک مجتهد جامعالشرایط انجام میدهند. در عین حال، در ادبیات اجتماعی و فلسفی، واژه مقلدین گاهی با بار معنایی منفی و به عنوان نمادی از عدم تفکر انتقادی و تبعیت کورکورانه به کار میرود.