یعنی چه
حجی نبی (Haggai) یکی از دوازده پیامبر کوچک در عهد عتیق (تورات) است. نام او در زبان عبری به معنای «منسوب به جشن»، «جشنوارهای» یا «عید من» میباشد. او پس از دوران اسارت بابل، مردم را به بازسازی معبد دوم اورشلیم (هیکل سلیمان) تشویق میکرد.
تلفظ
این عبارت به صورت «حَجْیْ نَبْیْ» تلفظ میشود که در اصل ریشه عبری آن «حَجّای» یا «حَگّای» است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به پرسش «یکی از انبیاء بنیاسرائیل» یا «صاحب صحیفه در تورات» میتواند کلمه ۶ حرفی «حجی نبی» یا واژه «حجی» باشد.
به انگلیسی
در منابع انگلیسی و غربی برای اشاره به این شخصیت مذهبی از واژه Haggai استفاده میشود.
به عربی
در متون و تفاسیر عربی و کتب تاریخ انبیاء اسلام نیز به همین صورت نگاشته میشود.
به فارسی
معادل مستقیم آن در فارسی «حجیِ پیامبر» است. اگر ترکیب را به صورت دو واژه مجزا در نظر بگیریم، حجی به معنای «حاجی و زائر کعبه» و نبی به معنای «پیامبر و فرستاده خدا» است، اما به عنوان اسم خاص اشاره به همان پیامبر عهد عتیق دارد.
در قرآن
نام «حجی نبی» به طور صریح در متن قرآن کریم ذکر نشده است؛ با این حال، در کتابهای تاریخ اسلام مانند تاریخ طبری و روایات مربوط به قصص الانبیاء، از او به عنوان یکی از پیامبران الهی بنیاسرائیل یاد شده است.
جمعبندی و توضیح کامل حجی نبی
عبارت «حجی نبی» در درجه اول یک اسم خاص (اسم علم) برای یکی از پیامبران بنیاسرائیل در عهد عتیق است. نام او در زبان عبری از ریشهای به معنای «جشن» یا «عید» گرفته شده و مأموریت اصلی او ترغیب قوم یهود به بازسازی معبد اورشلیم پس از بازگشت از اسارت بابل بوده است. در هنر و نمادشناسی مذهبی، او را اغلب با شاقول بنایی یا طرحی از معبد به تصویر میکشند.
از سوی دیگر، اگر این عبارت را در زبان فارسی و عربی به عنوان یک ترکیب تحتاللفظی بررسی کنیم، از دو جزء «حجی» (منسوب به حج یا حاجی) و «نبی» (پیامبر) تشکیل شده است؛ هرچند که چنین ترکیبی به عنوان یک اصطلاح واحد لغوی در واژهنامههای شاخص زبان فارسی ثبت نشده و کاربرد اصلی آن همان نام خاص مذهبی است.