یعنی چه
دویدن به معنای جابهجا شدن با سرعت بالا است، به گونهای که بدن در فواصل زمانی کوتاهی کاملاً از زمین جدا میشود. این واژه در متون ادبی و عامیانه به معنای شتافتن و تلاش سریع نیز به کار میرود.
مترادف
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [davadat / davidan] در زبان فارسی معیار است که مصدر اصیل فارسی به شمار میرود.
در جدول
پاسخ دقیق برای پرسشهای جدولی مربوط به این مفهوم، خود واژه «دویدن» با ۵ حرف یا مترادفهای آن نظیر «تاختن» است.
به انگلیسی
به عربی
به ترکی
نماد چیست
در ادبیات و نشانهشناسی، دویدن نمادی از تکاپوی مجدانه، اشتیاق برای رسیدن به مقصد و در مفاهیم عرفانی، بیانگر شوق و حرکت سریع سالک در راه وصال حق است.
جمعبندی و توضیح کامل دویدن
واژه «دویدن» یک مصدر اصیل فارسی با ریشه کهن در زبان پهلوی (davītan) است که مفهوم حرکت شتابان و سریع بر روی پاها را افاده میکند. این کلمه در طول تاریخ زبان فارسی تغییر ساختاری چندانی نداشته و همواره دلالت بر پویایی و سرعت داشته است.
در فرهنگهای واژگانی نظیر دهخدا و معین، برای این واژه مترادفهای ادبی زیبایی مانند پوییدن و شتافتن ذکر شده است. همچنین این مفهوم در فرهنگها و زبانهای دیگر جهان نیز جایگاه کلیدی دارد و معادلهای دقیق آن در انگلیسی، عربی و ترکی پرکاربرد هستند.
از نگاه نمادین، دویدن فراتر از یک حرکت فیزیکی، مظهر تکاپو، تلاش خستگیناپذیر برای دستیابی به اهداف و درک ارزش وقت و گذر زمان محسوب میشود که در متون عرفانی و اشعار فارسی نیز به وفور به این جنبه معنایی اشاره شده است.