یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح لغویِ واحد نیست، بلکه یک ترکیب نحوی و توصیفی در زبان فارسی است که به یکی از شاخهها یا گونههای گفتاری در خانواده زبانهای چینی (مانند ماندارین، کانتونی، وو، هاکا و مین) اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ این عبارت بر اساس قواعد آوانگاری زبان فارسی به صورت [از گو-یِش-هایِ زَ-بانِ چی-نی] روانسازی میشود.
در جدول
در طراحهای جدول کلمات متقاطع، این عبارت ۱۷ حرفی به عنوان کلیدواژه راهنما برای رسیدن به پاسخهایی چون ماندارین، کانتونی یا وو استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم توصیفی از عبارات مربوط به تنوع زبانی چین استفاده میشود.
به فارسی
برگردان یا معادلهای دستوری این عبارت در زبان فارسی شامل اصطلاحاتی چون «از شاخههای زبانی چین» یا «از گونههای گفتاری چینی» است.
نماد چیست
این عبارت ترکیبی فاقد هرگونه نمادگذاری اصطلاحی یا نشانهای است؛ هرچند در قلمرو زبانشناسی، خودِ زبان چینی معیار را با نویسههای سنتی یا پرچم کشور چین نمایش میدهند.
جمعبندی و توضیح کامل از گویش های زبان چینی
عبارت «از گویشهای زبان چینی» یک واژه مستقل یا اصطلاح لغتنامهای به شمار نمیرود، بلکه یک ترکیب توصیفی در زبان فارسی است. این تعبیر بیشتر در طرح سوالات جدول کلمات متقاطع کاربرد دارد و طراحان جدول از آن برای راهنمایی مخاطب جهت دستیابی به پاسخهایی نظیر «ماندارین»، «کانتونی»، «وو» یا «هاکا» بهره میبرند.
از منظر زبانشناسی، آنچه به عنوان گویشهای چینی شناخته میشود در واقع مجموعهای از زبانهای همریشه و گاه متقابلاً نامفهوم است که در مناطق مختلف کشور چین به آنها تکلم میشود. ماندارین بزرگترین و زبان رسمی این گروه است و مواردی مانند کانتونی در جنوب چین و هنگکنگ رواج گستردهای دارند.