یعنی چه
این عبارت یک ساختار دعایی-نفرینی در زبان عربی است. «لعن» در لغت به معنای طرد کردن و محروم ساختن کسی از خیر، لطف و توفیق الهی همراه با خشم است. در اصطلاح دینی، این جمله برای ابراز بیزاری و طلب محرومیت از رحمت خدا برای افراد منفور در تاریخ اسلام (مانند ابلیس یا یزید) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «لَعَنَهُ اللَّهُ عَلَیْه» در قالب فعل و فاعل است. همچنین گاهی به صورت اسمی یعنی «لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَیْه» (la'natu-llahi 'alayh) نیز خوانده و نوشته میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و کلمات، در پاسخ به راهنمای «نفرین خدا بر او باد»، عبارت ۱۲ حرفی «لعنه الله علیه» مد نظر است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم طرد الهی و نفرین از عباراتی که خواهان قرار گرفتن لعنت الهی بر شخص هستند استفاده میشود.
به عربی
این عبارت خود کاملاً عربی است و در زبان مبدأ با ساختارهای فعلی و اسمی مشابه جهت طرد و نفرین استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این عبارت شامل جملاتی همچون «خداوند او را از رحمت خود محروم کناد»، «نفرین خدا بر او» و «دور باد از لطف حق» است که بار معنایی بیزاری شدید را منتقل میکنند.
در قرآن
عین این ترکیب با این ضمیر خاص در قرآن نیامده، اما عبارت «لَعَنَهُ اللَّهُ» (خدا او را لعنت کرد) و مشتقات ریشه «ل ع ن» مکرراً به کار رفته است. در قرآن ستمکاران (أَلَا لَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الظَّالِمِینَ)، کافران و ابلیس صراحتاً ملعون و راندهشده از رحمت الهی معرفی شدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل لعنه الله علیه
عبارت «لعنه الله علیه» یک تعبیر دعایی و نفرینی با ریشه عربی و قرآنی است که در فرهنگ و ادبیات اسلامی برای ابراز بیزاری و تبری شدید از افراد مفسد، ظالم و دشمنان حق استفاده میشود. معنای حقیقی «لعن» برخلاف تصور عامیانه، صرفاً یک ناسزای زبانی نیست؛ بلکه به مفهوم طلبِ رسمی برای طرد شدن یک موجود از رحمت، توفیق و هدایت پروردگار است.
این عبارت در متون مذهبی و تایپوگرافیهای سنتی معمولاً پس از نام کسانی چون ابلیس، یزید بن معاویه یا دیگر چهرههای منفی تاریخ اسلام به صورت مخفف داخل پرانتز یعنی «(لع)» یا «(ل)» نوشته میشود. نقطه مقابل این عبارت، عباراتی همچون «رحمة الله علیه» (خدا او را بیامرزد) یا «رضی الله عنه» (خدا از او راضی باشد) است که برای نیکوکاران و صالحان به کار میرود.