یعنی چه
مستراح عمومی به مکان یا سازهای بهداشتی در فضاهای شهری، پارکها یا مسیرهای بینراهی گفته میشود که برای استفادهٔ همگان جهت قضای حاجت و شستشو ساخته شده است. واژهٔ مستراح در اصل به معنی محل آرامش یافتن و راحت شدن است که مجازاً به توالت اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ واژهٔ اول به صورت مُسْتَرَاح (mustarāḥ) بر وزن مُسْتَفْعَل و واژهٔ دوم به صورت عُمُومِی (omūmī) است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، پاسخ این بخش با توجه به تعداد حروف میتواند خود ترکیب «مستراح عمومی» (۱۱ حرف) یا مترادفهای آن نظیر توالت عمومی، دستشویی عمومی، مبرز، خلاء و آبریزگاه باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافتار و کشور مورد نظر از ترکیبهای مختلفی استفاده میشود که رایجترین آنها برای اماکن همگانی Public restroom و Public toilet است.
به عربی
در زبان عربی معاصر برای اشاره به این مفهوم ساختار اداری و محترمانهٔ «دورة المياه العامة» یا کلمهٔ «مرحاض عام» به کار میرود.
در قرآن
خود ترکیب «مستراح عمومی» یا واژهٔ «مستراح» در قرآن کریم نیامده است. با این حال، در آیات مربوط به احکام وضو و تیمم (مانند آیه ۴۳ سوره نساء و آیه ۶ سوره مائده) برای اشاره به مفهوم مکان قضای حاجت، از واژهٔ «الغَائِط» (به معنی مکان گود که برای این کار به آنجا میرفتند) استفاده شده است.
نماد چیست
در محیطهای شهری و نقشهها، این مکان نماد خدمات بهداشتی و رفاه عمومی است که با پیکرههای سادهٔ زن و مرد یا حروف اختصاری WC نمایش داده میشود. در متون ادبی و کهن عرفانی، گاهی به عنوان تمثیلی از دنیا و مادیات فانی که نباید به آن دلبست، استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل مستراح عمومی
واژهٔ «مستراح عمومی» ترکیبی صریح و اصیل در زبان فارسی امروزی برای اشاره به سرویسهای بهداشتی همگانی در سطح شهر، پارکها و جادهها است. ریشه بخش نخست این ترکیب (مستراح) از واژه عربی «استراحه» به معنی محل آرامش و فراغت گرفته شده که در فرایند تحول زبانی در فارسی، تغییر معنایی یافته و مجازاً به مکان رفع حاجت اطلاق شده است.
این واژه امروزه کاربردی رسمیتر یا قدیمیتر دارد و در ادبیات روزمره جای خود را به واژههایی مانند دستشویی عمومی یا سرویس بهداشتی داده است. در فرهنگهای واژگان معتبر نظیر دهخدا و معین نیز مترادفهایی چون خلاء، مبرز و آبریزگاه برای آن ذکر شده است که نشاندهنده تنوع واژگانی این مفهوم در تاریخ زبان فارسی است.