یعنی چه
عبارت «انجام گرفته» در زبان فارسی صفت مفعولی (یا حالت اسنادیِ گذشته) از مصدر مرکب «انجام گرفتن» است. این ترکیب معمولاً حالت مجهولِ کامل دارد و نشان میدهد کاری قبلاً با موفقیت به پایان رسیده و محقق شده است. در فارسی معاصر، این ترکیب به معنای اجرا شدن و صورت گرفتن کاملاً جاافتاده و پذیرفته شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «انجامْ گرفته» (an-jām ge-ref-te) است که از دو واژهٔ «انجام» و صفت مفعولی «گرفته» ترکیب شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی همچون «صورتگرفته» یا «محتوم و تمامشده»، عبارت «انجام گرفته» با ۱۰ حرف به عنوان پاسخ دقیق قرار میگیرد.
به انگلیسی
برای انتقال این مفهوم در زبان انگلیسی بسته به لحن متن، از واژگان متنوعی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژهٔ «منجز» یا ساختارهای فعلی مانند «تمَّ» دقیقترین معادل برای این صفت مفعولی هستند.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی برای بیان کاری که صورت گرفته و تمام شده است از این واژهها استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای دقیق فارسی این واژه عبارتند از: انجامیافته، انجامشده، صادرشده، پدیدآمدن، خاتمهیافته و تمامشده. متضاد آن نیز کلماتی چون انجامنشده، ناتمام، ناقص و نیمهکاره هستند.
جمعبندی و توضیح کامل انجام گرفته
عبارت «انجام گرفته» صفت مفعولی از مصدر مرکب «انجام گرفتن» است که نشاندهنده تحقق، اجرا و به پایان رسیدن یک کار یا فرآیند است. جالب اینجاست که در ادبیات کلاسیک فارسی، واژهٔ «انجام» در اصل به معنی «پایان» (ضد آغاز) بود و «انجام گرفتن» معنای خاتمه یافتن داشت؛ اما در فارسی معاصر، معنای آن توسعه یافته و به مفهوم «اجرا شدن و عملی شدن» به کار میرود که کاملاً درست و پذیرفته است.
ریشه کلمهٔ «انجام» به پارسی میانه (پهلوی) بازمیگردد و واژهٔ «گرفته» نیز از مصدر گرفتن (ریشه اوستایی greb) مشتق شده است. اگرچه عین این عبارت در متون مقدس مانند قرآن به چشم نمیخورد، اما از نظر مفهومی با اصطلاحاتی چون «مفعولاً» (کاری انجامشدنی و حتمی) در آیاتی نظیر «وکان أمر الله مفعولاً» همخوانی کامل دارد و در ادبیات رسمی نمادی از حصول نتیجه و سرانجام کار است.