یعنی چه
عهدهدار شدن به معنای تکفل کردن، پذیرا شدن و به گردن گرفتن یک امر یا شغل است. این عبارت زمانی به کار میرود که شخص مسئولیت و عواقب انجام دادن کاری را به طور کامل قبول میکند.
تلفظ
تلفظ این فعل مرکب به صورت [عُهْ دِ دارْ شُ دَ] (ohde-dār šodan) است. واژه عهده مخفف عُهدَة در زبان عربی است که در فارسی به این شکل تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به سؤالاتی با مفهوم مسئولیت کاری را پذیرفتن یا متعهد شدن، از این واژه یا مترادفهای آن استفاده میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی عبارات متنوعی برای انتقال این مفهوم وجود دارد که بر حسب میزان رسمی بودن متن انتخاب میشوند.
به عربی
ریشه اصلی این کلمه از زبان عربی است و در این زبان نیز مشتقات آن برای پذیرش مسئولیت استفاده میشوند.
در قرآن
خود ترکیب فعلی «عهدهدار شدن» به این شکل در قرآن نیست، اما ریشه عربی آن یعنی «عَهْد» و مشتقاتش بیش از ۴۰ بار به کار رفتهاند که بر لزوم وفای به پیمانها تأکید دارند؛ مانند آیه ۳۴ سوره اسراء: «وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ ۖ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا».
جمعبندی و توضیح کامل عهده دارشدن
واژه «عهدهدار شدن» یک فعل مرکب در زبان فارسی است که از ترکیب اسم «عهده» (برگرفته از ریشه عربی ع-ه-د به معنای پیمان و ضمانت) و فعل «شدن» پدید آمده است. این اصطلاح در ادبیات اداری، حقوقی و روزمره برای بیان پذیرش رسمی یا اخلاقی یک وظیفه، کار یا مسئولیت به کار میرود و نشاندهنده تعهد فرد به انجام کامل آن است.
از نظر معنایی، این واژه بار معنایی مثبتی از مسئولیتپذیری، وفای به عهد و امانتداری را به همراه دارد. در مقابلِ مفاهیمی چون شانه خالی کردن و سلب مسئولیت، عهدهدار شدن نمادی از ایستادگی پای حرف و تقبل بارهای سنگین زندگی و امور اجتماعی است که ریشه در فرهنگ پیمانداری دارد.