یعنی چه
مغتذی در لغت به کسی یا موجودی گفته میشود که غذا میخورد، ارتزاق میکند یا به واسطه دریافت مواد غذایی و فیض، رشد و پرورش مییابد.
تلفظ
این واژه به صورت مُغتَذی (با ضمه م، سکون غ، فتح ت و ذال مکسور) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمات، واژه مغتذی با ۵ حرف به عنوان پاسخ واژههایی چون «غذاخورنده» یا «تغذیهشونده» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، مفاهیمی چون تغذیهشدن یا موجود مصرفکننده غذا معادل آن هستند.
به عربی
این واژه اصالتاً عربی و اسم فاعل از باب افتعال است که در متون فصیح به شکل مغتذٍ استعمال میشود.
به فارسی
برابرهای روان فارسی این کلمه شامل غذاخور، روزیخوار، پرورده و رشدیافته با غذا هستند.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و فلسفی، مغتذی نمادی از موجودات امکانی و مخلوقات است که برای بقای خود کاملاً به رزق، فیض و منبعی بیرونی (خالق) وابستگی دارند؛ مانند بیت معروف مولوی که میگوید: «مغتذی بیواسطه، بیحاملی».
جمعبندی و توضیح کامل مغتذی
واژه مُغتَذی یک وامواژه کهن عربی در زبان فارسی است که از ریشه «غ-ذ-و» در باب افتعال ساخته شده است. این کلمه در متون ادبی، فلسفی و عرفانی قدیم به معنای موجودی به کار میرفته که برای بقا و رشد خود غذا میگیرد و دائم در حال ارتزاق است.
از نظر معنایی، نباید آن را با واژه «مُغذّی» (تغذیهکننده یا دارای ارزش غذایی بالا) اشتباه گرفت؛ چرا که مغتذی به صیغه پذیرنده و مصرفکننده غذا اشاره دارد و نمادی از وابستگی مخلوق به روزی و فیض الهی در ادبیات کهن است.