یعنی چه
این عبارت ترکیبی دعایی و عربی است. «غیاث» به معنی فریادرس، یاریدهنده و نجاتبخش است و «مستغیثین» به معنی کسانی است که درخواست کمک و فریادرسی میکنند؛ در نتیجه کل عبارت به معنای خطاب قرار دادن خداوند به عنوان پناه و دادرس بیپناهان در اوج اضطرار است.
تلفظ
تلفظ صحیح عربی این صفت با فتحة «یا»، کسره «غ»، فتحة «ث» و سکون «ل» در المستغیثین آغاز میشود. در زبان عامه و جداول فارسی، گاهی حرف ندای «یا» به «با» یا حرف جار تبدیل یا نوشته میشود.
در جدول
پاسخ دقیق برای این مدخل در جدول خود کلمه «با غیاث المستغیثین» با ۱۶ حرف است. در حالتهای دیگر بدون حرف ابتدا، غیاث المستغیثین ۱۴ حرف دارد.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی متون اسلامی، برای انتقال مفهوم غیاث از واژگانی چون Helper (یاریدهنده) یا Succor (دادرس/کمک در سختی) استفاده میشود.
به عربی
این عبارت اصالتاً عربی است و ریشه آن «غ و ث» (غوث) است که در ابواب مختلف به معنی اغاثه و استغاثه به کار میرود.
در قرآن
عین این ترکیب اسمی در متن قرآن نیامده است؛ اما مفهوم و ریشه فعلی آن در آیه ۹ سوره مبارکه انفال ذکر شده است: «إِذْ تَسْتَغِيثُونَ رَبَّكُمْ فَاسْتَجَابَ لَكُمْ» که به پناه بردن و درخواست کمک مؤمنان از پروردگار و پاسخ خداوند اشاره دارد.
نماد چیست
این عبارت در فرهنگ و ادبیات عرفانی اسلامی نماد امید کامل در اوج ناامیدی از اسباب مادی است. انسان زمانی که از تمام راههای دنیوی ناامید میشود، به تنها پناهگاه و دادرس واقعی یعنی خداوند متوسل میشود.
جمعبندی و توضیح کامل با غیاث المستغیثین
عبارت «یا غیاث المستغیثین» (که در برخی مدخلها به صورت با غیاث المستغیثین ثبت میشود) یکی از زیباترین و عمیقترین اسما و صفات توصیفی خداوند در سنت اسلامی و ادعیه مشهور مانند جوشن کبیر است. این ترکیب از ریشه عربی «غوث» گرفته شده و به معنای فریادرس بیپناهان و یاریگر کسانی است که در وضعیت اضطرار و سختی شدید، از صمیم قلب طلب کمک میکنند.
اگرچه این ترکیب اسمی به صورت عیناً دقیق در متن قرآن کریم یافت نمیشود، اما ریشه فعلی و مفهوم محوری آن که همان استغاثه و روی آوردن به پروردگار در لحظات سختی است، در آیاتی مانند آیه ۹ سوره انفال تایید شده است. این صفت الهی در فرهنگ دینی نمادی از پناهگاه نهایی انسان، استجابت دعا در زمان درماندگی و مظهر رحمت مطلق خداوند در دستگیری از بندگان به شمار میرود.