یعنی چه
این عبارت ترکیبی از دو حالت است؛ نخست به معنای بیهوشی جسمانی و دوم به معنای غرق شدن در حیرت، عشق یا شگفتی که منجر به زوال موقت هشیاری میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح آن با فتحه بر روی حرف میم (مَد) و سکون بر روی دال و های هِوِز (دْهو) و سین ساکن همراه است.
در جدول
این عبارت در جدولهای کلمات به عنوان یک عبارت ۱۱ حرفی (با احتساب فاصله یا بدون آن بر اساس فضای خالی جدول) برای مفاهیم بیهوشی یا حیرتزدگی به کار میرود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی بسته به سیاق متن متفاوت است؛ برای حالت جسمانی از faint و برای حالت حیرت از stupefied استفاده میشود.
به فارسی
در متون فارسی از واژگان مترادفی نظیر سرگشته شدن، حیران گشتن و بیخویشتنی برای تبیین این مفهوم استفاده میشود.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، این حالت نشاندهندهٔ گذار از عقل جزئی به عشق کلّی است؛ جایی که سالک در برابر تجلی حق، خود را فراموش کرده و مدهوش میشود.
جمعبندی و توضیح کامل مدهوش گردیدن
مدهوش گردیدن ترکیبی است که از پیوند واژگان فارسی و عربی شکل گرفته و در دو حوزهٔ فیزیکی و معنوی کاربرد دارد. در معنای نخست، به از دست رفتن هوشیاری بر اثر عوامل جسمی یا شوک اشاره دارد، اما در ادبیات فارسی و عرفانی، معنای عمیقتری مییابد و بیانگر غرق شدن در شگفتی، زیبایی یا انقطاع از عالم ماده است.
این عبارت در فرهنگ ایرانی فراتر از یک اتفاق فیزیولوژیک، نمادی از تسلیم شدن در برابر جذبههای متعالی است. اگرچه واژه مدهوش مستقیماً در قرآن نیامده، اما مفهوم قرآنی «صَعِقَ» دقیقترین همارز معنایی آن است که در توصیف حالات مواجهه با تجلیات الهی به کار رفته است.