یعنی چه
عقوبت الهی به معنای تنبیه، رنج یا پیامد کیفری و عدالتمحوری است که از جانب خداوند در دنیا یا آخرت به سبب گناهان، ستم، یا تکذیب حق به انسان یا قومی میرسد.
تلفظ
این عبارت از دو واژه واجگذاری میشود: عُقوبت (عُ - قو - بَت) به کسر تاء واصل، و الهی (اِ - لا - هی).
در جدول
در کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت بر اساس تعداد حروف میتواند خودِ «عقوبت الهی» (۹ حرف) یا واژههای هممعنی مانند عذاب، عقاب یا بادافره باشد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای بیان این مفهوم از ترکیبهایی استفاده میشود که به مجازات یا انتقام برخاسته از عدالت عام یا خشم خداوند اشاره دارند.
به عربی
در متون عربی و اسلامی، این مفهوم با استفاده از واژههای عذاب، عقاب یا عقوبت همراه با صفت الهی بیان میگردد.
به فارسی
برابرهای اصیل و واژههای جایگزین فارسی برای این اصطلاح شامل بادافره (بادافراه)، کیفر، سزا، پادافراه و تنبیه یزدانی است.
در قرآن
خود واژه «عقوبت» در قرآن به کار نرفته، اما ریشه آن در قالب کلمه «عِقاب» بیش از ۱۶ بار (مانند عبارت شدیدُ العِقاب به معنی سختکیفر) و مفهوم کلی آن با واژه «عذاب» ۳۷۳ بار مطرح شده است که به عنوان یکی از سنتهای قطعی خدا در برابر ستمگران به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل عقوبت الهی
«عقوبت الهی» اصطلاحی در کلام و فرهنگ اسلامی است که به کیفر، مجازات و پیامدهای ناخوشایند اعمال مجرمانه، گناهان و ظلم انسانها اشاره دارد. واژه عقوبت از ریشه عربی (ع ق ب) به معنی پشت سر یا پیآمد گرفته شده است؛ چرا که این تنبیه و رنج، در حقیقت بازتاب و نتیجه طبیعی کار بدِ خود انسان است که گریبانگیر او میشود.
این مفهوم در متون قرآنی و دینی با واژههایی چون «عِقاب» و «عذاب» توصیف شده و بر اساس آموزههای اسلامی، منحصر به جهان آخرت نیست، بلکه میتواند به صورت مصایب دنیوی، طوفان، صاعقه یا سلب آرامش روحی بر فرد یا جوامع سرکش نازل شود. در ادبیات دینی، مفاهیمی چون آتش دوزخ و ترازوی سنجش اعمال، بازتابدهنده این سنت راستین و عدالتمحور هستند.