یعنی چه
این واژه دو دسته معنایی متمایز دارد: در مفهوم عمومی و اقتصادی به معنای قرار دادن کالا، خدمات یا ایده در دسترس دیگران است (مانند عرضه و تقاضا). در مفهوم عامیانه و محاورهای، به توانایی، کاردانی، کفایت و جربزه فرد برای انجام کارها اشاره دارد.
مترادف
با توجه به دو کاربرد رسمی (اقتصادی) و عامیانه، مترادفهای آن از ارائه و تقدیم تا لیاقت و کاردانی متغیر است.
متضاد
در علم اقتصاد متضاد اصلی آن تقاضا است، در مفهوم نمایش متضاد آن کتمان و پنهانکاری، و در مفهوم محاورهای متضاد آن بیعرضگی است.
هم خانواده
این واژهها همگی از ریشه ثلاثی مجرد عربی «ع ر ض» مشتق شدهاند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح عین و سکون راء است که در پایان به مصوت کوتاه «ه/ِ» ختم میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «ارائه کالا» یا «جربزه و لیاقت»، واژه ۴ حرفی عرضه مد نظر قرار میگیرد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد کلمه در جمله، معادلهای انگلیسی متفاوتی برای آن وجود دارد.
به فارسی
برگردان و جایگزینهای خالص فارسی این واژه شامل ارائه و نمود برای بستر رسمی، و جربزه یا شایستگی برای بستر محاورهای است.
نماد چیست
این واژه نماد مادی یا اسطورهای خاصی ندارد؛ اما در اقتصاد مدرن «نمودار منحنی عرضه» نماد گرافیکی آن است و در فرهنگ عامه، نمادی از کفایت یا بیکفایتی (در ترکیب بیعرضه) به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل عرضه
واژه «عرضه» یک کلمه چندمعنایی و کاربردی با ریشه عربی است که وارد زبان فارسی شده و دستکم دو قلمرو معنایی کاملاً متمایز را پوشش میدهد. در بستر نخست که بیشتر جنبه رسمی، اداری و اقتصادی دارد، عرضه به معنای نمایش دادن، ارائه کردن، پیشکش نمودن یا روانه کردن کالا و خدمات به بازار مصرف است که در این حالت، بخش جداییناپذیر اصطلاح معروف «عرضه و تقاضا» محسوب میشود.
در قلمرو دوم که کاربردی عامیانه، محاورهای و ملموستر دارد، این واژه به ویژگیهای شخصیتی انسان اشاره میکند. در این حالت، عرضه مترادف با جربزه، لیاقت، شایستگی، کاردانی و توانایی مدیریت امور است؛ به طوری که صفت مشتق از آن یعنی «باعرضه» نشانه تحسین توانمندی فرد و واژه «بیعرضه» به عنوان نمادی از ناتوانی و عدم کفایت در جامعه به کار میرود.