یعنی چه
این واژه به هر چیز بد و معیوبی اشاره دارد که از میان کالاهای خوب جدا و کنار گذاشته شده است (پسمانده). در مفهوم مجاز و عامیانه نیز به انسان طردشده، مأیوس، واخورده یا دلزده از جامعه و اطرافیان اطلاق میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «vâ-zade» است که از پیشوند «وا» و بخش اصلی «زده» تشکیل میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلماتی مانند مطرود، مردود، نامرغوب، سواشده و واخورده به کار میروند. خود واژه «وازده» دقیقاً ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به بافت متن، برای کالاها از کلماتی مثل Inferior یا Rejected goods و برای افراد از Outcast استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی واژههای مَردُود، مَطرُود و مَنبُوذ دقیقترین معادلها برای رساندن مفهوم وازده هستند.
به فارسی
این کلمه کاملاً پارسی (ایرانی) است. یک صفت مفعولی مركب است که از پیشوند «وا» (به معنی باز، پس) + بن ماضی «زد» + «ـه» ساخته شده و از مصدر «وازدن» به معنای رد کردن آمده است. همخانوادههای آن وازدن، وازدگی و وازد هستند. متضادهای آن شامل مقبول، مرغوب، پذیرفته و امیدوار است.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک نماد رسمی اصطلاحاً ثبت نشده است؛ اما در ادبیات مدرن، جامعهشناسی و روانشناسی اجتماعی، نمادی از انسان یا چیزی است که از جامعه کنار گذاشته شده و ارزشش نادیده گرفته شده است.
جمعبندی و توضیح کامل وازده
واژه «وازده» یک ترکیب اصیل فارسی از مصدر «وازدن» است که در دو قلمرو اقتصادی و اجتماعی کاربرد دارد. در مفهوم اول، به کالاهای نامرغوب، معیوب و پسماندهای اشاره دارد که از میان جنسهای خوب سوا شده و کنار گذاشته شدهاند. این معنا ریشه در بساط فروشندگان قدیمی دارد.
در قلمرو اجتماعی و انسانی، این واژه بار معنایی کنایی و مجازی به خود میگیرد و به افرادی اطلاق میشود که به دلیل عدم پذیرش از سوی جامعه یا اطرافیان، دچار انزوا، دلسردی و طردشدگی شدهاند. واژههایی مانند مطرود، واخورده و دلزده به خوبی این حالت روانی و موقعیت اجتماعی را توصیف میکنند.
بررسی ساختار زبانی نشان میدهد که این کلمه با پیشوند «وا» به معنای عقب یا پس، کاملاً ساختاری ایرانی دارد و در متون قرآنی یا ریشههای عربی سابقهای ندارد. متضادهای آن کلماتی برجسته مانند مرغوب و مقبول هستند که نشاندهنده ارزش و پذیرش بالا میباشند.