یعنی چه
فطری به ویژگی، گرایش یا دانشی گفته میشود که از بدو آفرینش و به صورت ساختاری در سرشت و ذات یک موجود (بهویژه انسان) قرار دارد و از طریق آموزش، تجربه یا محیط بیرون به دست نیامده است.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه از ریشه عربی «ف ط ر» مشتق شده است که در لغت به معنی شکافتن، پاره کردن عدم و پدید آوردن اولیه یک موجود (آفرینش ابداعی و بدون سابقه) است. فطری صفت نسبی منسوب به «فطرت» است.
در جدول
در کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «ذاتی و مادرزاد» یا «هر آنچه در سرشت انسان است»، واژه ۴ حرفی «فطری» قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای انتقال مفهوم امر فطری، عمدتاً از واژگانی استفاده میشود که به جنبه درونی و متولد شدن با آن ویژگی اشاره دارند.
نماد چیست
در مباحث فلسفی و روانشناختی، امور فطری غالباً به «بذری» تشبیه میشوند که از ابتدا در خاکِ نهادِ انسان کاشته شده و منتظر شکوفایی است. همچنین آن را نماد یک «قطبنمای درونی» میدانند که جهتگیریهای اصلی انسان را به سمت حقیقت و کمال مشخص میکند.
جمعبندی و توضیح کامل فطری
واژه «فطری» دلالت بر ویژگیها، تمایلات و شناختهایی دارد که جزو ساختار اولیه و بنیادین وجود انسان هستند. این امور بر خلاف پدیدههای اکتسابی، نیازی به آموزش و تمرین ندارند و به طور عمومی و فراگیر در میان تمام آحاد بشر یافت میشوند؛ هرچند شرایط محیطی میتواند باعث شدت یا ضعف بروز آنها شود.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، این مفهوم جایگاه ویژهای دارد و به سرشت الهی انسان اشاره میکند که بر اساس آیه مشهور «فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتِی فَطَرَ النَّاسَ عَلَیْهَا»، بنیان وجودی همه انسانها بر پایه خداجویی و گرایش به فضایل اخلاقی بنا شده است.