یعنی چه
این عبارت بسته به زمینه کاربرد دو معنای مجزا دارد: در روانشناسی و ادبیات به فردی اطلاق میشود که چنان غرق در مسائل، احساسات و افکار شخصی خود است که از دنیای اطراف و نیازهای دیگران غافل میگردد. در علوم تجربی مانند فیزیک و پزشکی، به پدیدهٔ جذبِ پرتو، موج یا مادهٔ گسیلشده توسط خودِ آن ماده یا بافت جسم گفته میشود.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «خُد جَذب شُدِه» (خودْ جَذْبْ شُدِه) است.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، عبارت «خود جذب شده» دقیقاً ۹ حرف دارد و به عنوان صفت برای فرد درخودرفته یا پدیدههای درونجذبی فیزیکی به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای توصیف ویژگی رفتارشناسی افراد از معادلهای Self-absorbed یا Self-centered استفاده میشود. در متون علمی و فیزیکی نیز اصطلاح Self-absorbed یا پدیده Self-absorption به کار میرود.
به فارسی
برگردانها و معادلهای فارسی اصیل یا ترکیبی آن در حوزه رفتاری شامل واژههایی چون «درخودرفته»، «خودمشغول»، «خودبین» و «منزوی» است؛ در حالی که در ساحت علم از واژههای «درونجذب» یا «قابل جذب» استفاده میشود.
نماد چیست
در اسطورهشناسی و روانشناسی، نماد بارز این مفهوم شخصیتی «نارسیس» (Narcissus) یا همان گل نرگس است؛ جوانی که چنان مجذوب و شیفته تصویر خود در آب شد که در همان حال جان باخت. در حوزه پزشکی و جراحی نیز این مفهوم یادآور نخهای بخیه شفاف یا زرد رنگِ حلشدنی و قابل جذب در بافت بدن است.
جمعبندی و توضیح کامل خود جذب شده
عبارت «خود جذب شده» یک ترکیب واژگانی دوجنبهای است که هم در ادبیات روانشناسی و هم در علوم تجربی کاربرد دارد. در ساحت رفتارشناسی، این صفت مبیّن حالتی از درونگرایی افراطی و خودمحوری است که فرد را از تعاملات سازنده با محیط پیرامون بازمیدارد و او را غرق در مسائل فردی خویش میکند؛ مفهومی که در اساطیر با نماد نارسیس پیوند خورده است.
در مقابل، این عبارت در فیزیک، پزشکی و داروسازی یک پدیده کاملاً فیزیکی و مادی را توصیف میکند که در آن، موج، پرتو یا ماده گسیلشده توسط خودِ بافت یا جسم جذب میشود؛ مانند جذب اشعه ایکس در استخوان یا متلاشی و حل شدن نخهای بخیه در بافتهای درونی بدن انسان. ریشه این واژه ترکیبی از «خود» پارسی و «جذب» عربی است.