یعنی چه
کابالیست به شخصی گفته میشود که در آیین و عرفان باطنی یهود، معروف به «کابالا»، مطالعه و تخصص دارد. این افراد به تفسیرهای رمزی، شهودی و عددی کتاب مقدس (تورات) میپردازند و تلاش میکنند لایههای پنهان جهان هستی و تجلیات الهی را درک کنند. در مفهوم عامتر، گاهی به پژوهشگران علوم باطنی و اسرارآمیز نیز اطلاق میشود.
تلفظ
این واژه در زبان فارسی به صورت «کابالیست» (kābālist) تلفظ میشود که از واژه انگلیسی Kabbalist گرفته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه «کابالیست» یک کلمه ۸ حرفی است که به عنوان پیرو تصوف یهود یا مفسر مکتب کابالا شناخته میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این واژه اشاره مستقیم به پیروان مکتب تصوف و باطنگرایی یهود دارد.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی نیز این واژه با ساختار لاتین و به همان معنای متخصص یا پیرو آیین کابالا به کار میرود.
به فارسی
در زبان فارسی معادل مستقیمِ تککلمهایِ اصیلی برای آن وجود ندارد؛ اما میتوان از ترکیبهایی همچون «عارف یهودی»، «پژوهشگر علوم باطنی»، «باطنگرا» یا واژه کمتر رایج «قبالهدان» استفاده کرد.
نماد چیست
کابالیستها به عنوان نماد اصلی خود از «درخت زندگی» (Tree of Life) یا سفیروت استفاده میکنند که نموداری رمزآلود شامل ۱۰ چشمه انرژی و ۲۲ خط ارتباطی است و نقشه آفرینش پنداشته میشود. در فرهنگ عمومی نیز گاهی نمادهای عامیانهای مانند نخ قرمز دور مچ دست با آنها پیوند خورده است.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه کابالیست ریشه در کلمه عبری «قَبّالاه» (Kabbalah) به معنای «دریافت کردن» یا «سنت شفاهی» دارد که با افزودن پسوند فاعلی «ایست» (ist-) در زبانهای اروپایی شکل گرفته است. در فرهنگ غربی، این کلمه علاوه بر دلالت بر عارفان یهودی، گاهی به طور مجاز برای اشاره به افراد مرموز که به علوم غریبه، جادو یا انجمنهای سری و باطنی گرایش دارند نیز استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل کابالیست
کابالیست به فردی گفته میشود که پیرو، مفسر یا دانشمند مکتب «کابالا» (تصوف و عرفان باطنی یهودیت) است. این واژه ریشه در اصطلاح عبری «قَبّالاه» به معنای دریافت و سنت شفاهی دارد و در زبان فارسی به عنوان یک وامواژه از زبانهای اروپایی استفاده میشود. کابالیستها تمرکز خود را بر فهم لایههای پنهان و رمزی تورات و تفسیر عددی جهان قرار میدهند.
در فرهنگ عمومی و رسانهها، گاهی مفهوم کابالیست به اشتباه با جادوگری محض یا انجمنهای مخفی سیاسی یکسان پنداشته میشود، اما در اصلِ معنای لغوی و دینی، اشاره به نظام سلوک عرفانی و باطنگرایی در آیین یهود دارد. همچنین این واژه هیچگونه کاربرد مستقیم یا غیرمستقیمی در متن قرآن کریم ندارد، چرا که شکلگیری سیستماتیک این مکتب قرنها پس از نزول قرآن رخ داده است.