یعنی چه
دانه ارزن به دانههای بسیار ریز، کروی شکل و معمولاً زردرنگ (یا سفید و قهوهای) از تیرهٔ گندمیان (غلات) اطلاق میشود که ساقههای کوتاهی دارد و به عنوان خوراک پرندگان و انسان مصرف میگردد.
تلفظ
تلفظ این واژه به صورت «دانِ یِ اَ رْ زَ نْ» (dāne-ye arzan) در زبان فارسی معیار صورت میگیرد.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلمه «دانه ارزن» به عنوان پاسخ ۸ حرفی شناخته میشود. همچنین کلماتی مانند «گاورس»، «جاورس» و «دخن» از معادلهای سنتی و رایج آن در جدول هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به دانه ارزن Millet گفته میشود که به طور گسترده برای این غله و انواع مختلف آن به کار میرود.
به ترکی
در زبان ترکی برای اشاره به دانه ارزن از واژه Darı استفاده میشود.
به فارسی
در متون کهن و واژهنامههای فارسی، معادلها و نامهای دیگری نظیر «گاورس»، «جاورس» و «گال» برای دانه ارزن ذکر شده است. این واژه ریشه در زبانهای ایرانی باستان و پارسی میانه (پهلوی) دارد.
نماد چیست
در فرهنگ و ادبیات فارسی، دانه ارزن به دلیل ابعاد بسیار ریزش نماد کمارزشی، ناچیزی و کوچکی مفرط است؛ چنانکه عبارت «به یک ارزن نیرزیدن» کنایه از کاملاً بیارزش بودن چیزی است. همچنین در ضربالمثل معروف «مرغ گرسنه در خواب ارزن بیند»، نماد آرزوهای دور از دسترس ناشی از فقر است.
جمعبندی و توضیح کامل دانه ارزن
دانه ارزن یکی از غلات بسیار کهن و ریز دانه از خانواده گندمیان است که از دوران باستان در ایران و سایر مناطق جهان کشت میشده است. این واژه ریشهای کاملاً ایرانی دارد و در زبان پهلوی نیز به همین صورت به کار میرفته است. ارزن به دلیل قیمت مناسب و ابعاد کوچکش، امروزه بیشتر به عنوان خوراک اصلی طیور و پرندگان خانگی شناخته میشود، اگرچه در بسیاری از فرهنگها ارزش غذایی بالایی برای انسان دارد و به صورت آرد یا غله مصرف میشود.
در ادبیات فارسی، دانه ارزن فراتر از کاربرد غذایی، وارد قلمرو ضربالمثلها و کنایات شده و همواره نمادی از خردی، ناچیزی و بیارزشی مادی بوده است. نکته حائز اهمیت این است که برخلاف باور عامیانه، در آیات قرآنی مربوط به سنجش اعمال کوچک، از واژه «خردل» استفاده شده و ارزن کاربرد قرآنی مستقیمی ندارد. این دانه در لغتنامههای قدیمی با نامهایی چون گاورس و دخن نیز معرفی شده است.