کله گوشه یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل کله گوشه

واژه «کله‌گوشه» یک ترکیب وصفی-اسمی اصیل و کهن در زبان فارسی است که از ریشه‌های پهلوی دو واژه کلاه و گوشه نشأت گرفته است. این کلمه اصلاً صبغه عربی یا قرآنی ندارد و تماماً در بستر ادبیات کلاسیک و متون منظوم فارسی رشد یافته است تا آرایه‌های کنایی زیبایی را خلق کند.

بررسی اشعار شاعران بزرگ نشان می‌دهد که کاربرد این کلمه فراتر از یک پوشش ساده برای سر است؛ لبهٔ برافراشته کلاه یا تاج در فرهنگ عامه و ادبی قدیم، نشانه‌ای از بی‌نیازی و سرافرازی شخص بوده است. از همین رو، سر به کله‌گوشه خورشید برآوردن، استعاره‌ای از به اوج رسیدن، فخر مباهات و کسب حشمت و بزرگی است.