یعنی چه
تمخطر در لغت به معنای نوعی راه رفتن است که در آن فرد با غرور، تکبر، افاده و جلوهگری بدن خود را بالا میگیرد و دستها یا شانهها را با خودپسندی تکان میدهد؛ رفتاری که نشاندهنده نمایش ظاهری و زبان بدن مغرورانه است.
تلفظ
این واژه به صورت تَمَخْطُر (مصدر) یا تَمَخْطَرَ (فعل) تلفظ میشود و ساختار آن برگرفته از الگوهای زبان عربی است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، کلمه «تمخطر» یک پاسخ ۵ حرفی برای راه رفتن متکبرانه یا خرامیدن با ناز و غرور است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان swagger و strut دقیقترین معادلها برای توصیف این سبک از راه رفتنِ همراه با جلوهفروشی و خودپسندی هستند.
به فارسی
معادلهای نزدیک این واژه در زبان فارسی شامل خرامیدن (در وجه مثبت یا خنثی) و تبختر، خودنمایی، افاده و تکبر در رفتار (در وجه منفی) هستند. متضادهای آن نیز فروتنی، تواضع و سادهرویی میباشند.
نماد چیست
این کلمه نماد اصطلاحی یا اسطورهای خاصی ندارد، اما در ادبیات و رفتارشناسی نماد بارز خودپسندی، نمایش ظاهری و تکبر در راه رفتن است. در شعر کلاسیک معمولاً برای توصیف رفتار مغرورانه افراد یا ناز معشوق به کار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل تمخطر
واژه «تمخطر» یک شکل کهن و کمتر رایج از ریشه زبانی تبختر و خرامیدن مغرورانه است. این کلمه در اصل یک فعل یا مصدر وامگرفته از زبان عربی است که از ریشهشناسی ثانویه کلمه «خَطَرَ» (به معنی تکان دادن دست و سلاح هنگام راه رفتن) یا صورت دگرگونشده ریشه «بختُر» مشتق شده و در متون کلاسیک یا زبان عامیانه قدیمی به کار رفته است.
این واژه در قرآن کریم عیناً نیامده است، اما مفاهیم مرتبط با آن مانند راه رفتن با تکبر و غرور (مَرَح یا خُیَلاء) در آیات متعددی از جمله آیه ۳۷ سوره اسراء نکوهش شده است. در مجموع، تمخطر یک کلمه ۵ حرفی با بار معنایی منفی یا توصیفی است که به زبان بدنِ آمیخته با خودبزرگبینی اشاره دارد.