یعنی چه
کوزهگر به هنرمند یا صنعتگری اطلاق میشود که با استفاده از خاک رس، آب و چرخ سفالگری، انواع ظروف گِلی مانا مانند کوزه، کاسه و سبو را خلق میکند. این واژه کاملاً اصیل و فارسی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «کوزِگَر» است که از دو بخش «کوزه» (با کسرِ هاء بیان حرکت) و پسوند شغلی «فعلسازِ گر» تشکیل شده است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه ۶ حرفی «کوزه گر» یا معادلهای آن نظیر سفالگر، فخار، کلال و کوزهساز به عنوان پاسخ کاربرد دارند.
به انگلیسی
رایجترین معادل انگلیسی برای این حرفه واژه Potter است. همچنین برای اشاره به هنرمندان این رشته از واژه Ceramist نیز استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی به سازنده ظروف گِلی و سفالی خَزّاف یا فَخّار میگویند. در قرآن کریم نیز به ماده اولیه آن با عبارت «کَالْفَخَّار» اشاره شده است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و به ویژه در رباعیات خیام، کوزهگر نماد آفرینشگر، خداوند یا چرخ فلک است. خاکِ کوزه نیز نماد تنِ انسانهای درگذشته است که دلالت بر فانی بودن جهان و بیاعتباری مادیات دارد.
جمعبندی و توضیح کامل کوزه گر
واژه «کوزهگر» از اصطلاحات کهن و اصیل زبان فارسی است که از ترکیب «کوزه» (ظرف گِلی) و پسوند فاعلی «-گر» ساخته شده است. این کلمه به طور مستقیم به پیشه و هنر سفالگری اشاره دارد؛ شغلی که قدمتی به بلندای تمدن بشری دارد و در آن هنرمند با آمیختن آب و خاک، آثاری ماندگار پدید میآورد.
در فرهنگ و ادبیات فارسی، کوزهگر فراتر از یک شغل، کشش نمادین عمیقی دارد. شاعران بزرگی همچون خیام نیشابوری از این واژه و کارگاه کوزهگری برای بیان مفاهیم فلسفی مانند آفرینش، گذار زمان، مرگ و بازگشت انسان به اصل خویش (خاک) استفاده کردهاند. همچنین ضربالمثل معروف «کوزهگر از کوزه شکسته آب میخورد» نشاندهنده نفوذ این واژه در فرهنگ عامه مردم است.