تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «فَانْطَلَقَا» است که حرف «ف» مفتوح، «ن» ساکن، «ط» مفتوح، «ل» مفتوح، «ق» مفتوح و در نهایت به الف تثنیه ختم میشود.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول برای این واژه ۷ حرفی، خود کلمه «فانطلقا» یا عبارت «پس آن دو به راه افتادند» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این واژه برای بیان حرکت دو نفره به صورت «They both went forth» یا «They departed together» ترجمه شده است.
به عربی
در زبان عربی، افعالی مانند «فذهبا» (پس آن دو رفتند) یا «فسارا» (پس آن دو حرکت کردند) نزدیکترین معادلهای معنایی به این کلمه هستند.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این فعل ماضی تثنیه، «پس آن دو نفر به راه افتادند»، «پس روانه شدند» یا «پس حرکت کردند» است.
در قرآن
این کلمه دقیقاً ۳ بار در قرآن کریم و در آیات ۷۱، ۷۴ و ۷۷ سوره مبارکه کهف آمده است. این آیات بیانگر آغاز مراحل سهگانه سفر و همسفری حضرت موسی (ع) و حضرت خضر (ع) هستند که با عبارت «فَانْطَلَقَا» آغاز میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل فانطلقا
واژه قرآنی «فانطلقا» یک فعل ماضی مثنی (دوگانه) از ریشه «ط ل ق» و باب انفعال است که حرف «ف» در ابتدای آن نشاندهنده پیوستگی، ترتیب و سرعت در اقدام است. معنای روان این واژه «پس آن دو نفر به راه افتادند» یا «پس روانه شدند» است که حرکت شتابان یا با عزم راسخ دو نفر را از جایی به جای دیگر توصیف میکند.
این کلمه در فرهنگ اسلامی و قرآنی جایگاه ویژهای دارد؛ چرا که دقیقاً سه بار در سوره کهف برای توصیف همسفری و مراحل سفر آموزشی حضرت موسی (ع) و حضرت خضر (ع) به کار رفته است. هر بار که این دو شخصیت الهی برای مواجهه با یک حکمت جدید حرکت میکنند، داستان با کلمه «فانطلقا» آغاز میشود.
در ادبیات عرفانی و تفاسیر معنوی، این واژه فراتر از یک معنای لغوی ساده، به عنوان نمادی از «شروع سفر معرفت»، «همراهی مرید و مراد» و «قدم گذاشتن در مسیر سلوک و پذیرش حکمتهای پنهان الهی» شناخته میشود.