یعنی چه
رمیض در لغت به معنای کارد، چاقو یا شمشیر بسیار تیز و برنده است. این واژه به هر چیز تیزی که قدرت قطع کردن بالایی داشته باشد اطلاق میشود. همچنین در متون کهن به معنای گوشت گوسفندی که روی سنگهای داغ بریان شده نیز آمده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت رَمیض (فتح راء و سکون یاء) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، واژه «رمیض» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی مثل «کارد بسیار تیز» یا «شمشیر برنده» به کار میرود و یک کلمه ۴ حرفی است.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم برندگی و تیزی شدید این واژه در زبان انگلیسی، از اصطلاحات فوق استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی واژه رمیض شامل کلماتی چون تیز، برنده، قاطع، صارم و حاد هستند. متضاد آن نیز کلماتی مانند کند و کلیل میباشند.
در قرآن
خود واژه «رمیض» در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ با این حال، همخانواده سرشناس آن یعنی «رمضان» یک بار در آیه ۱۸۵ سوره بقره ذکر شده است.
نماد چیست
در ادبیات و فرهنگ کهن، تعبیر «شفرة رمیض» (تیغ بسیار تیز) به عنوان نمادی از قاطعیت بیامان، صلابت، تیزبینی و تفکیک حق از باطل به کار میرفته است.
جمعبندی و توضیح کامل رمیض
واژه «رمیض» ریشه در زبان عربی و ماده (ر م ض) دارد که در اصل به معنای شدت گرما، تافتن آفتاب یا صیقل دادن و تیز کردن آهن بین دو سنگ است. این واژه به طور دقیق به ابزارهای جنگی یا برشی بسیار تیز مانند چاقو و شمشیر برنده اشاره دارد و نقطه مقابل اشیاء کند است.
اگرچه خود این کلمه در قرآن مجید نیامده، اما با واژگانی همچون رمضان (ماه سوزاننده گناهان) و رمضاء (زمین داغ) همخانواده است. در کاربردهای کنایی و ادبی، رمیض مظهر و نمادی از قاطعیت، صلابت و تیزبینی به شمار میرود.